چاره بلا با زیارت عاشورا . . .

علاّمه بزرگوار حضرت آقای شیخ حسن فرید گلپایگانی که از علمای طراز اول تهران هستند از استاد خود مرحوم آیت اللَّه حاج شیخ عبدالکریم یزدی حائری اعلی اللَّه مقامه نقل نمود که فرمود: اوقاتی که در سامرا مشغول تحصیل علوم دینی بودم، وقتی اهالی سامرا به بیماری وبا و طاعون مبتلا شدند و همه روز عده‏ای می‏مردند.
روزی در منزل استادم مرحوم سید محمد فشارکی اعلی اللَّه مقامه جمعی از اهل علم بودند ناگاه مرحوم آقای میرزای محمد تقی شیرازی رحمة اللَّه علیه – که در مقام علمی مانند مرحوم فشارکی بود تشریف آوردند و صحبت از بیماری وبا شد که همه در معرض خطر مرگ هستند.
مرحوم میرزا فرمود: اگر من حکمی بکنم آیا لازم است انجام شود یا نه؟ همه اهل مجلس تصدیق نمودند که بلی…
سپس فرمود: من حکم می‏کنم که شیعیان ساکن سامرا از امروز تا ده روز همه مشغول خواندن زیارت عاشورا شوند و ثواب آن را هدیه روح شریف نرجس خاتون والده ماجده حضرت حجة بن الحسن علیه السلام نمایند تا این بلا از آنان دور شود. اهل مجلس این حکم را به تمام شیعیان رساندند و همه مشغول زیارت عاشورا شدند.
از فردا تلف شدن شیعه موقوف شد ولی همه روزه عده‏ای از سنی‏ها می‏مردند به طوری که بر همه آشکار گردید.
برخی از سنی‏ها از آشنایانشان از شیعه پرسیدند سبب اینکه دیگر از شما کسی تلف نمی‏شود چیست؟ به آنها گفته بودند زیارت عاشورا. آنها هم مشغول شدند و بلا از آنها هم برطرف گردید.
جناب آقای فرید سلمه اللَّه تعالی فرمودند: وقتی گرفتاری سختی برایم پیش آمد فرمایش آن مرحوم به یادم آمد از روز اول محرم سرگرم زیارت عاشورا شدم روز هشتم به طور خارق العاده برایم فرج شد.
شکی نیست که مقام میرزای شیرازی از این بالاتر است که پیش خود چیزی بگوید و چون این توسل یعنی خواندن زیارت عاشورا تا ده روز در روایتی از معصوم نرسیده است شاید آن بزرگوار به وسیله رؤیای صادقه یا مکاشفه یا مشاهده امام علیه السلام چنین دستوری داده بود و مؤثر هم واقع شده است.
مرحوم حاج شیخ محمد باقر شیخ الاسلام نقل نمود که: در کربلا ایام عاشورا در خانه مرحوم میرزای شیرازی روضه خوانی بود و روز عاشورا به اتفاق طلاب و علما به حرم حضرت سیدالشهدا علیه السلام و حضرت ابالفضل العباس علیه السلام می‏رفتند و عزاداری می‏نمودند و عادت میرزا این بود که هر روز در غرفه خود زیارت عاشورا می‏خواند، سپس پایین می‏آمد و در مجلس عزا شرکت می‏نمود؛ روزی خودم حاضر بودم که پیش از موسم آمدن میرزا ناگاه با حالت غیر عادی پریشان و نالان از پله‏های غرفه به زیر آمد و داخل مسجد شد و می‏فرمود: امروز باید از مصیبت عطش حضرت سیدالشهدا علیه السلام بگویید و عزاداری کنید. تمام اهل مجلس منقلب شدند و بعضی حالت بی‏خودی عارضشان شد، سپس با همان حالت به اتفاق میرزا به صحن شریف و حرم مقدس مشرف شدیم گویا میرزا مأمور به تذکر شده بود. بالجمله هر کس زیارت عاشورا را یک روز یا ده روز یا چهل روز به قصد توسل به حضرت سیدالشهدا علیه السلام (نه به قصد ورود از معصوم) بخواند البته صحیح و مؤثر خواهد بود و اشخاص بی‏شماری بدین‏وسیله به مقاصد مهم خود رسیده‏اند.
مرحوم میرزا محمد تقی شیرازی در سنه 1338 در کربلا وفات و در جنوب شرقی صحن شریف مدفون گردید.
منابع:
داستانهای شگفت، شهید محراب دستغیب شیرازی: ص 271.
شیفتگان حضرت مهدی، رجائی خراسانی: ص 152
. کرامات امام حسین، مصطفی محمدی اهوازی: ص 23.
زبدة الحکایات، عبدالمحمد لواسانی: ص 224.
الکلام یحر الکلام، سید احمد زنجانی: ص 55.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *