اهمیت خواندن زیارت عاشورا

امام صادق علیه السلام به صفوان می فرماید: زیارت عاشورا را بخوان و از آن مواظبت کن، به درستی که من چند خیر را برای خواننده آن تضمین می کنم، اول زیارتش قبول شود. دوم سعی و کوشش او شکور باشد. سوم حاجات او هرچه باشد از طرف خداوند بزرگ برآورده شود و نا امید از درگاه او برنگردد زیرا خداوند وعده خود را خلاف نخواهد کرد.
منبع: بحارالانوار-جلد ۹۸-ص ۳۰۰
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

امام محمد باقر(ع) به علقمه فرمود: پس از آنکه به آن حضرت با سلامی اشاره کردی، دو رکعت نماز بخوان و سپس زیارت عاشورا را بخوان. هنگامی که این زیارت را خواندی در حقیقت او را به چیزی خواندی که هر کس از ملائکه که بخواهند او را زیارت کنند، به آن می خوانند و خداوند برای تو هزار هزار حسنه می نویسد و از تو هزار هزار سیئه محو می نماید و تو را هزار هزار مرتبه بالا می برد و همانند کسانی می باشی که در رکاب آن حضرت به شهادت رسیدند. حتی در درجات آنها هم شریک می شوی.
منبع: کامل الزیارات- ص ۷۴

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
امام صادق علیه السلام :
اگر مردم می دانستند زیارت امام حسین علیه السلام چه ارزشی دارد، از شدت شوق و علاقه می مردند و حسرت رسیدن به آن پاداش ها، جسم و روح آنها را پاره پاره می کرد.
منبع: بحارالانوار-جلد ۱۰۱ –ص ۱۸

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
ترک نشدن زیارت عاشورا از امام خمینی‏

حجه الاسلام والمسلمین غیوری نقل می‏کند که:
زیارت عاشورای امام خمینی ترک نمی‏شد. اخیراً هم یک صحبتی که خود من با ایشان داشتم که من و ایشان بودیم. البته ایشان تصریح نفرمودند ولی من متوجه شدم زیارت عاشورای ایشان ترک نمی‏شود. زیارت عاشورا با آن صد لعن و صد سلامش را ترک نمی‏کنند.
منبع: سرگذشتهای ویژه از زندگی حضرت امام خمینی: ج ۶، ص ۱۰۱

روز اول محرم در نوفل لوشاتو مصادف بود با اولین شبی که مردم ایران در پشت بامها تکبیر می‏گفتند. همان شب شخصی از تهران تلفن زد و گفت گوشی را می‏گذارم کنار پنجره تا صدای تکبیر مردم را که با گلوله مخلوط شده بود ضبط کرده به خدمت امام بردم. امام در داخل اتاق، تسبیح به دست در حال ایستاده مشغول ذکر بودند و زیارت عاشورا می‏خواندند. در حالی که ما متوجه مسائل ماه محرم نبودیم ایشان در سرزمینی زیارت عاشورا را می‏خواندند که شاید برای اولین بار در آنجا خوانده می‏شد.
منبع: خلوتی با خویش، غلامعلی رجایی، ص ۸۲

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
فقیه زاهد عادل مرحوم شیخ جواد بن شیخ مشکور عرب که از اجله علما و فقهای نجف اشرف و مرجع تقلید جمعی از شیعیان عراق بوده و نیز از ائمه جماعت صحن مطهر بوده است در سال ۱۳۳۷ در حدود نود سالگی وفات نموده و در جوار پدرش و در یکی از حجره‏های صحن مطهر مدفون گردید.
آن مرحوم در شب ۲۶ ماه صفر ۱۳۳۶ در نجف اشرف در خواب حضرت عزرائیل ملک الموت را می‏بیند، پس از سلام از او می‏پرسد از کجا می‏آیی؟ می‏فرماید از شیراز و روح میرزا ابراهیم محلاتی را قبض کردم.
شیخ می‏پرسد:
روح او در برزخ در چه حالی است؟
می‏فرماید:
در بهترین حالات و در بهترین باغهای عالم برزخ و خداوند هزار ملک موکل او کرده است که فرمان او را می‏برند. گفتم برای چه عملی از اعمال به چنین مقامی رسیده است؟ آیا برای مقام علمی و تدریس و تربیت شاگرد؟
فرمود: نه.
گفتم: برای نماز جماعت و رساندن احکام به مردم؟
فرمود: نه.
گفتم: پس برای چه؟
فرمود: برای خواندن زیارت عاشورا (مرحوم میرزای محلاتی سی سال آخر عمرش زیارت عاشورا را ترک نکرد و هر روز که به سبب بیماری یا امر دیگر نمی‏توانست بخواند نایب می‏گرفته است).
و چون شیخ مرحوم از خواب بیدار می‏شود فردا به منزل آیت اللَّه میرزا محمد تقی شیرازی می‏رود و خواب خود را برای ایشان نقل می‏کند.
مرحوم میرزا محمد تقی گریه می‏کند، از ایشان سبب گریه را می‏پرسند می‏فرماید:
میرزای محلاتی از دنیا رفت و استوانه فقه بود. به ایشان گفتند: شیخ خوابی دیده و واقعیت آن معلوم نیست. میرزا می‏فرماید: بلی خواب است اما خواب شیخ مشکور است نه افراد عادی. فردای آن روز تلگراف فوت میرزای محلاتی از شیراز به نجف اشرف می‏رسد و صدق رؤیای شیخ مشکور آشکار می‏گردد.
این داستان را جمعی از فضلای نجف اشرف که از مرحوم آیت اللَّه سید عبدالهادی شیرازی شنیده بودند که ایشان در منزل مرحوم میرزا محمد تقی هنگام ورود شیخ مرحوم و نقل رؤیای خود حاضر بودند نقل کردند و نیز دانشمند گرامی جناب حاج صدر الدین محلاتی فرزند زاده آن مرحوم از شیخ مرحوم، این داستان را شنیده‏اند.
منابع: داستانهای شگف شهید محراب دستغیب شیرازی: ص ۱۹۶٫
زبده الحکایات عبدالمحمد لواسانی: ص ۲۲۵٫
کرامات امام حسین، مصطفی محمدی اهوازی: ص ۹۹
. حکایاتی از عنایات حسینی، منصور حسین زاده کرمانی: ص ۶۳

دید گاه خود را در باره این مطلب بنویسید

ایمیل شما نمایش داده نمی شود Required fields are marked *

*

15 − یازده =

WpCoderX