اهمیت خواندن زیارت عاشورا

امام صادق علیه السلام به صفوان می فرماید: زیارت عاشورا را بخوان و از آن مواظبت کن، به درستی که من چند خیر را برای خواننده آن تضمین می کنم، اول زیارتش قبول شود. دوم سعی و کوشش او شکور باشد. سوم حاجات او هرچه باشد از طرف خداوند بزرگ برآورده شود و نا امید از درگاه او برنگردد زیرا خداوند وعده خود را خلاف نخواهد کرد.
منبع: بحارالانوار-جلد 98-ص 300
???????

امام محمد باقر(ع) به علقمه فرمود: پس از آنکه به آن حضرت با سلامی اشاره کردی، دو رکعت نماز بخوان و سپس زیارت عاشورا را بخوان. هنگامی که این زیارت را خواندی در حقیقت او را به چیزی خواندی که هر کس از ملائکه که بخواهند او را زیارت کنند، به آن می خوانند و خداوند برای تو هزار هزار حسنه می نویسد و از تو هزار هزار سیئه محو می نماید و تو را هزار هزار مرتبه بالا می برد و همانند کسانی می باشی که در رکاب آن حضرت به شهادت رسیدند. حتی در درجات آنها هم شریک می شوی.
منبع: کامل الزیارات- ص 74

???????
امام صادق علیه السلام :
اگر مردم می دانستند زیارت امام حسین علیه السلام چه ارزشی دارد، از شدت شوق و علاقه می مردند و حسرت رسیدن به آن پاداش ها، جسم و روح آنها را پاره پاره می کرد.
منبع: بحارالانوار-جلد 101 –ص 18

???????
ترک نشدن زیارت عاشورا از امام خمینی‏

حجة الاسلام والمسلمین غیوری نقل می‏کند که:
زیارت عاشورای امام خمینی ترک نمی‏شد. اخیراً هم یک صحبتی که خود من با ایشان داشتم که من و ایشان بودیم. البته ایشان تصریح نفرمودند ولی من متوجه شدم زیارت عاشورای ایشان ترک نمی‏شود. زیارت عاشورا با آن صد لعن و صد سلامش را ترک نمی‏کنند.
منبع: سرگذشتهای ویژه از زندگی حضرت امام خمینی: ج 6، ص 101

روز اول محرم در نوفل لوشاتو مصادف بود با اولین شبی که مردم ایران در پشت بامها تکبیر می‏گفتند. همان شب شخصی از تهران تلفن زد و گفت گوشی را می‏گذارم کنار پنجره تا صدای تکبیر مردم را که با گلوله مخلوط شده بود ضبط کرده به خدمت امام بردم. امام در داخل اتاق، تسبیح به دست در حال ایستاده مشغول ذکر بودند و زیارت عاشورا می‏خواندند. در حالی که ما متوجه مسائل ماه محرم نبودیم ایشان در سرزمینی زیارت عاشورا را می‏خواندند که شاید برای اولین بار در آنجا خوانده می‏شد.
منبع: خلوتی با خویش، غلامعلی رجایی، ص 82

???????
فقیه زاهد عادل مرحوم شیخ جواد بن شیخ مشکور عرب که از اجله علما و فقهای نجف اشرف و مرجع تقلید جمعی از شیعیان عراق بوده و نیز از ائمه جماعت صحن مطهر بوده است در سال 1337 در حدود نود سالگی وفات نموده و در جوار پدرش و در یکی از حجره‏های صحن مطهر مدفون گردید.
آن مرحوم در شب 26 ماه صفر 1336 در نجف اشرف در خواب حضرت عزرائیل ملک الموت را می‏بیند، پس از سلام از او می‏پرسد از کجا می‏آیی؟ می‏فرماید از شیراز و روح میرزا ابراهیم محلاتی را قبض کردم.
شیخ می‏پرسد:
روح او در برزخ در چه حالی است؟
می‏فرماید:
در بهترین حالات و در بهترین باغهای عالم برزخ و خداوند هزار ملک موکل او کرده است که فرمان او را می‏برند. گفتم برای چه عملی از اعمال به چنین مقامی رسیده است؟ آیا برای مقام علمی و تدریس و تربیت شاگرد؟
فرمود: نه.
گفتم: برای نماز جماعت و رساندن احکام به مردم؟
فرمود: نه.
گفتم: پس برای چه؟
فرمود: برای خواندن زیارت عاشورا (مرحوم میرزای محلاتی سی سال آخر عمرش زیارت عاشورا را ترک نکرد و هر روز که به سبب بیماری یا امر دیگر نمی‏توانست بخواند نایب می‏گرفته است).
و چون شیخ مرحوم از خواب بیدار می‏شود فردا به منزل آیت اللَّه میرزا محمد تقی شیرازی می‏رود و خواب خود را برای ایشان نقل می‏کند.
مرحوم میرزا محمد تقی گریه می‏کند، از ایشان سبب گریه را می‏پرسند می‏فرماید:
میرزای محلاتی از دنیا رفت و استوانه فقه بود. به ایشان گفتند: شیخ خوابی دیده و واقعیت آن معلوم نیست. میرزا می‏فرماید: بلی خواب است اما خواب شیخ مشکور است نه افراد عادی. فردای آن روز تلگراف فوت میرزای محلاتی از شیراز به نجف اشرف می‏رسد و صدق رؤیای شیخ مشکور آشکار می‏گردد.
این داستان را جمعی از فضلای نجف اشرف که از مرحوم آیت اللَّه سید عبدالهادی شیرازی شنیده بودند که ایشان در منزل مرحوم میرزا محمد تقی هنگام ورود شیخ مرحوم و نقل رؤیای خود حاضر بودند نقل کردند و نیز دانشمند گرامی جناب حاج صدر الدین محلاتی فرزند زاده آن مرحوم از شیخ مرحوم، این داستان را شنیده‏اند.
منابع: داستانهای شگف شهید محراب دستغیب شیرازی: ص 196.
زبدة الحکایات عبدالمحمد لواسانی: ص 225.
کرامات امام حسین، مصطفی محمدی اهوازی: ص 99
. حکایاتی از عنایات حسینی، منصور حسین زاده کرمانی: ص 63

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *