اشعار ولادت امام حسین 2

غوغا شده توعالمین-به عشق شاه نشأتین

مستیه نوکرا شده(۲)

عاشقا خون بدید همه-رونمای ارباب حسین

مستیه نوکرا شده(۲)

همه عاشق و اسیریم-باده از جنون بگیریم

انقده می گیم حسین جان-تا که از عشقتد بمیریم

(سیدنا یبن الزهرا(س)

هرکی دلش همراه ماست-خونش حلال این آقاست

اوجه جنون اول راست(۲)

میخونه عاشق کشا-امشب تو صحن کربلاست

اوجه جنون اول راست(۲)

ماخراب و مسته مستیم-خم و باده رو شکستیم

ناز تو به جون خریدیم-پای عشقتو نشستیم

(سیدنا یبن الزهرا(س)

جای تمومه شهداء-حسینیا زینبیا(س)

والله امشب خالیه(۲)

فطرس پرشکسته رو-بگید خدا گفته بیا

که موسم خوشحالیه(۲)

پرقنداقت بهشته-رحمت خدا سرشته

حضرت زینب(س)رو قلبم-مجنون الحسین(ع) نوشته

(سیدنا یبن الزهرا(س)

دریافت سبک

*** قاسم نعمتی ***

********************

سرود

(به سبك ﺭﺏ ﺻﻞ ﻋﻠﻲ ﻣﺤﻤﺪ)

ﺟﺒﺮﻳﻴﻞ اﻣﺸﺐ ز ﺧﺎﻟﻖ ، ﺗﻬﻨﻴﺖ ﮔﻮﻳﺪ ﺑﻪ اﺣﻤﺪ

اﻱ ﺟﻮاﻧﺎﻥ ﺳﻴﺪ اﻫﻞ ﺷﺒﺎﺏ ﺟﻨﺖ ﺁﻣﺪ

ﺑﺒﻮﺳﺪ ﺭﻭﻱ اﻭ ، ﺭﺳﻮﻝ ﻋﺎﻟﻤﻴﻦ

ﺻﻠﻮ ﻋﻠﻲ اﻟﻨﺒﻲ ، ﺻﻠﻮ ﻋﻠﻲ اﻟﺤﺴﻴﻦ

ﺭﺏ ﺻﻞ ﻋﻠﻲ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ

ﺣﺴﻴﻦ ﺟﺎﻧﻢ ﺣﺴﻴﻦ

******

ﻗﻮﺕ اﻳﻦ ﻃﻔﻞ اﺯ ﺳﺮ اﻧﮕﺸﺖ ﺭﺳﻮﻝ ﻛﺎئنات اﺳﺖ

اﻱ ﮔﻨﻪ ﻛﺎﺭاﻥ ﺷﺐ ﻣﻴﻼﺩ ﻛﺸﺘﻲ ﻧﺠﺎﺕ اﺳﺖ

ﺷﺪﻩ ﺑﻴﺖ اﻟﻮﻻ ، ﭼﻮ ﺟﻨﺖ ﻣﻨﺠﻠﻲ

ﺣﺴﻴﻦ اﺑﻦ ﻋﻠﻴﺴﺖ ، ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻋﻠﻲ

ﺭﺏ ﺻﻞ ﻋﻠﻲ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ

ﺣﺴﻴﻦ ﺟﺎﻧﻢ ﺣﺴﻴﻦ

******

ﺩﺭ ﻃﻮاﻑ ﻣﺮﻗﺪﺕ ﺗﺎ ﺟﻨﺖ اﻋﻼ ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ

اﺯ اﺣﺐ اﻟﻠﻪ ﻣﻦ اﺣﺐ ﺣﺴﻴﻨﺎ ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ

ﻃﻮاﻑ ﻗﺒﺮ ﺗﻮ ، ﻣﻼﻗﺎﺕ ﺧﺪاﺳﺖ

ﻗﺴﻢ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺑﻬﺸﺖ ، ﺑﻬﺸﺘﻢ ﻛﺮﺑﻼﺳﺖ

ﺭﺏ ﺻﻞ ﻋﻠﻲ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ

ﺣﺴﻴﻦ جانم حسین

******

ﻣﻦ ز ﺷﺶ ﮔﻮﺷﻪ ی ﻋﺎﻟﻢ ﺩﻝ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺷﺶ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﺴﺘﻢ

ﻫﺮ ﻛﺠﺎﻳﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﻳﻢ ﻫﺮ ﻛﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﻢ

ﻛﺘﺎﺏ ﻋﻤﺮ ﻣﻦ ، ﭘﺮ اﺯ ﺑﺪ ﺣﺎﻟﻲ اﺳﺖ

ﻛﺮﻳﻤﺎ ﺣﺎﺻﻠﻢ ، ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﻲ اﺳﺖ

ﺭﺏ ﺻﻞ ﻋﻠﻲ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﻭ ﺁﻝ ﻣﺤﻤﺪ

ﺣﺴﻴﻦ ﺟﺎﻧﻢ ﺣﺴﻴﻦ

دریافت سبك

*** میثم مومنی نژاد ***

********************

سرود

(به سبك ماه تابنده آرزومنده)

وا شده امشب درای جنت بارون رحمت می باره

فطرس خسته با پر بسته به راه عشق سر می ذاره

اومـده خورشـید امیـد پیغـمبر

اومـده آفتـاب شب های حیدر

می‌برن قنداقه‌ش رو تا عرش اعلی

بپا کرده با خنده‌هاش اونجا محشر

با قدمهای روشنش آسمونا امشب منوره

کعبه ی اهل جنـته یا زینـت دوش پیمبره

سید اولیا حسین ، دار و ندار انبیا حسین

تمومی عشق خدا حسین ، ثارالله

قبله ی عاشقا حسین ، استجابت هر دعا حسین

تویی آقای کربلا حسین ، ثارالله

******

هم شب عشقه هم شب شوره هم شب دلدادگیه

برده عشق تو دل و دینم رو ، مذهـب دلدادگیه

با خیال تو عمریه که مدهوشم

علم عشـق تو دارم روی دوشم

می دونم با نگاه لطف تو آخر

یه روزی زائر ضریح ششگوشه‌م

داره قلبم هوای تو ، دارو ندار من فدای تو

ندارم حاجتی دیگه ، وقتی برسم کربلای تو

دل من بی‌تابِ حسین، شده شب و روزم خوابِ حسین

ایشـالا منـو دریابه حسین ، ثارالله

دل من مجنونِ حسین، عمریه شدم مدیونِ حسین

فقط تو دلم می مونه حسین ، ثارالله

دریافت سبك

*** یوسف رحیمی ***

********************

سرود

تا چشای دلرباش و ، وا می کنه

با هر نگاش ، قیامتی ، تو دلا به پا می کنه

خـنده شـده گـل لبـای حیـدر

شده گهواره اش آغوش پیغمبر

تا، چشاشو رو هم بذاره       لالایی می خونند براش

تا، خنده رو لباش بشینه     بوسه بارون میشه لباش

آروم جون زهراس ، عالمه غرق احساس

فداش هزار سبد یاس

******

غوغایی به پا می شه تو ، عرش خدا

قنداقه شو ، تا می برند ، به اوج آسمونا

دیدنیه طواف همه دنیا

به دور گهوارة گل زهرا

با، اشاره یا گوشه نگاش    هر قطره ای دریا میشه

از، کرامت بی انتهاش        بالهای فطرس وا میشه

خورشید باقلبی بی تاب ، ستاره ها با مهـتاب

میـان پـابـوس اربـاب

******

خدا می دونه دیدنی ، هیبتشه

هفت آسمون ، وقت نبرد ، مات رشادتشه

ذکـر لبامـونه اباعبـدالله

و قبره فی قلوب من والاه

تا ، آینة مهربونیش      آیه های هل اتائه

جا ، داره تو دلای همه   خامس آل عبائه

قبلة کائناته ، بهونة حیاته

سفینه النجاته

******

هر دلی در آرزوی ، کربلاشه

یا دخیلِ ، پنجره ی ، ضریح با صفاشه

ما همه نوکر و حسینه ارباب

عشقمه بین الحرمینِ ارباب

باز ، دل میبره از راه دور   شمیم سیب مرقدش

باز ، آرزومونه دیدن            پرچم سرخ گنبدش

دستامونو می گیره ، شاهی که بی نظیره

حسین نعم الامیره

دریافت سبک

*** یوسف رحیمی ***

********************

سرود

(به سبک قد أفلح المؤمنون)

ستاره های سحر ، میریزه چشم تر

به راه خورشید عشق و آشنایی

تـو آسمونـا رهـا ، دلای زائـرا

تا بشن دوبـاره همـه کربلائی

میلاد امام مهر و وفاست     کعبه ی دل آسمونیاست

گهواره ش شده آغوش نبی    اومده زینت دوش نبی

حتی پر قنداقه ش هم    این شبا اعجاز می کنه

فطرس پر سوخته داره        دوباه پرواز می کنه

******

قنداقه شو می برن ، نازشو می خرن

تـوی آسمونـا چـه قیامتیه

انبـیا و اولیـا ، جمع شـدن کربلا

ایـن شبا که شبای زیـارتیه

دلتنگ ِ بوی سیب حرمش    دل بستم به وفا و کرمش

انشاالله از کرامت نگاش     قسمت شه زیارت کربلاش

از لطف ارباب با وفا       بازم دلم توشه می خواد

آروم نداره تو سینه   برات شش گوشه می خواد

دریافت سبک

*** یوسف رحیمی ***

********************

سرود

صف می کشن برا زیارت    امشب پیمبرای خدا

ذکر لب زمین و زمون      شـد نام سـید الشهدا

شد باز ، موسم پرواز ، به هوای اون حرم الهی

یکی دو ماهی ، می شه که بی تابم

هر شب ترانه بر لب ، در آرزوی دیدن ضریح و

نور ملیحِ ، حرم اربابم

شـاه کـربلا ، عمـریه آقـا

از غمـت دلای ما توشـه داره

پر زده دلم ، به سوی حرم

هوای ضریح شش گوشه داره

حسین حسین حسین سلطان عشق

*******

همـراه کـاروان بـهار      هم صحبت نسیم و صبا

پر می‌کشه دل عاشقا   تا آسـمون و عرش خدا

خندون شده لبامون ، دوباره دل شاده و دل دنیا

رسیده از راه ، عشق همه دلها

جنت ، میده بشارت ، زینت دوش پیمبر اعظم

کعبة عالم ، اومده به دنیا

عطری دلفریب ، آره بوی سیب

پیچیده تو کوچه باغ دلامون

دل رهـا شـده ، آخـه وا شـده

گـل خنـده رو لبای آقامون

حسین حسین حسین سلطان عشق

دریافت سبک

*** یوسف رحیمی ***

********************

زمزمه

دلدارم حسین حسین ، سالارم حسین حسین ، یا ثارالله

از عشقت غریب آقام ، بیمارم حسین حسین ، یا ثارالله

عشق منی مولا یا ثار الله

دست گل زهرا یا ثار الله

یا ثارالله یا ثارالله

******

مجنون تو ام حسین ، دلخون تو ام حسین ، یا ثار الله

کل زندگیمو من ، مدیون توام حسین ، یا ثارالله

ای پسر حیدر یا ثارالله

بر همگان سرور یا ثارالله

یا ثارالله یا ثارالله

******

قربان تو یا حسین ، ای سلطان عالمین ، یا ثارالله

عمریه شدم آقا ، مست بین الحرمین ، یا ثارالله

قسمت ما بنما یا ثارالله

برات کربلا یا ثارالله

یا ثارالله یا ثارالله

دریافت سبک

*** نوید اطاعتی ***

********************

زمزمه – سرود

از عشقت میمیرم ای نور دو عین    عشق تو آتش زده برعالمین

من عبد دربارم لطفی ای شها           آرزومه دیدار قبرت حسین

از عشقت مستم      مجنونت هستم

تو شاهم هستی     دل بر  تو  بستم

لبیک یامولا یامولا حسین

******

افتاده در دام عشق تو دلم         از  کودکی تو حلال مشکلم

از وقتی که شیرم داده مادرم    با نام تو عجین شد آب و گلم

ای یارم حسین   سالارم حسین

از عشقت آقا       بیمارم حسین

لبیک یامولا یامولا حسین

******

فرزند دلربای حیدر تویی      پور یداللهی سبط خاتمی

عشق زینبی و ماه فاطمه    بر اسرار الهی تو محرمی

من خاک درم    عبد و نوکرم

محتاج تو و        آقام حیدرم

لبیک یامولا یامولا حسین

دریافت سبک

*** نوید اطاعتی ***

********************

زمزمه – سرود

پر زده تا به حرم     دل ، دل ، دل ، دل

مست ارباب کرم     دل ، دل ، دل ، دل

میخونه با این صدا   دل ، دل ، دل ، دل

فدای  کرب و بلا      دل ، دل ، دل ، دل

تو شهنشاه دو عالم ، حسین

من گدای سر راهم ، حسین

یا اباعبد الله     خاک پاتم والله

ای شه کربلا حسین یا ثارالله

******

می خونه با شو رو شین  دل ، دل ، دل ، دل

شده  مجنون حسین       دل ، دل ، دل ، دل

میره بین الحرمین            دل ، دل ، دل ، دل

پیش هر دو نور عین         دل ، دل ، دل ، دل

قربون صحن و سراتم ، حسین

عاشق ایوون طلاتم ، حسین

عشق تو در این دل     با تو حل شد مشکل

ای شه کربلا حسین یا ثارالله

دریافت سبک

*** نوید اطاعتی ***

********************

سرود

شب شب حاجت و شب مراده     دل فاطمه امشب شاد شاده

عاقلا بیایید وقت جنونه ، هر كی عیدی می خواد ، اینو بخونه

تهنیت یا ولی الله       اومده از ره ثارالله

یاثارالله یاثارالله

******

خونه ی مرتضی گشته چراغون       تموم آسمون آیینه بندون

غصه ها و غم ها دیگه به در شد ، مژده كه مرتضی ، امشب پدر شد

ذكر عالم با شور و شین      جانم حسین جانم حسین

جانم حسین جانم حسین

******

معنی شجاعت زره رسیده      كسی همتای او هیچ جا ندیده

مثل فطرس شكسته پرم ارباب ، دعوتم كن منو ، به حرم ارباب

ای پادشاه عالمین       جانم حسین جانم حسین

جانم حسین جانم حسین

دریافت سبک

*** رضا رسولی ***

********************

زمزمه

شد موسم شادی دلها

زیباترین مخلوق حق آمد به دنیا

آمد ، عشق زهرا

میلاد شاه عالمین است       اهل عالم

میلاد مسعود حسین است   اهل عالم

******

ای روی تو مانند قرآن

ای نام و پاکت پایه و ارکان ایمان

مولا ، ای حسین جان

میلاد تو میلاد عشق است   یابن زهرا

یار تو بانوی دمشق است     یابن زهرا

******

ای جان عالم به فدایت

ای عالمی ریزه خور خوان عطایت

ارباب ، جان فدایت

می خواهمت من بی نهایت   ای حسین جان

کی میرسم تا کربلایت          ای حسین جان

******

ای شاه مردان یا اباالفضل

ای ساقی سرمست عطشان یا اباالفضل

مولا ، یا اباالفضل

تو معنی عشق و وفایی     یااباالفضل

بر عالمی مشکل گشایی   یااباالفضل

دریافت سبک

*** محمد مهدی روحی ***

********************

سرود

دل غرق نوره  ، پر از شور و سروره

امشب برای شیعه ها شب غروره

وقت دعا شد ، که عالم با صفا شد

حضرت زهرا مادر و علی بابا شد

این ماه عالمینه ، عشق خدا حسینه

میخونن اهل عالمین جن و ملک حور و پری ، به به

حضرت زهرا میخونه ترانه های مادری ، به به

خدا داده به مرتضی دسته گل محمدی ، به به

مولا مولا حسین یابن الزهرا

******

حیرونم امشب ، غزل می خونم امشب

از عشق اربابم حسین مجنونم امشب

داره می باره ، جای بارون ستاره

آقام میون دلبرا همتا نداره

هر کس که حق پرسته ، پای حسین نشسته

ای که تموم انبیا در خونت شدن گدا ، ارباب

تو حاکم نه فلکی پادشه کرببلا ، ارباب

قربون پرچمت بشم پارچه های سبز و سیاه ، ارباب

مولا مولا حسین یابن الزهرا

دریافت سبک

*** محمد مهدی روحی ***

********************

سرود

شب عشق و شادی و شور     شب پاکیّ و شب نور

شد دل ما ، اسیر مولا ، گدای شاه کرببلا

ببین که خندون   لب پیغمبر شد

ستاره بارون     خونه حیدر شد

حسین حسین جان یا حسین ثارالله

حسین حسین جان یا اباعبدالله

******

گل گلزار نبوی      میوه باغ علوی

دل فتاده ، در شور و در شین ، به عشق ارباب عالمین

می خونه جبریل    سرود شیدایی

تو افتخار             علی و زهرایی

حسین حسین جان یا حسین ثارالله

حسین حسین جان یا اباعبدالله

******

بین گلها یاس اومده    حضرت عباس اومده

مرجع ما ، تو پهلوونا ، یگانه شیر شیر خدا

به روی دست   امیرالمؤمنینه

قشنگ ترینه     یل امّ البنینه

یا ابوفاضل ، مددی یا عباس

یا ابوفاضل ، مددی یا عباس

دریافت سبک

*** امیر عباسی ***

********************

سرود

میلاد ابی عبدالله ، دلها غرق سُرور

نازل شد به حریم حق ، امشب سوره ی نور

آمد گل پسر زهرا    خورشید دگر زهرا

نور چشم تر زهرا         سیّد الشّهدا

آمده خون خدا ، یوسف خیرالنسا ، نور مصباحُ الهُدی

گشته عالمتاب

سیّدی مولا حسین ، مهربان ارباب

*******

امشب دامن زهرا شد ، رشک باغ بهشت

حق،آب و گِل این گُل را ، با نورش بسرشت

عالم سائل احسانش     هستی ، واله و حیرانش

هر عطری ز گلستانش       جان ما به فداش

سر زده صبح سحر ، نور خورشید و قمر ، آمده جان پدر

دلبر مادر

سیّدی مولا حسین ، مهربان ارباب

*******

میگیریم همگی با این ، شور و حال دعا

از دست علی و زهرا ، امشب کرببلا

شعبان ماه سُرور ما      ماه مولِد این مولا

باشد وعده ی مشتاقان   صحن خون خدا

جاری اشک از هر دو عین ، همچو اهل عالمین ، بر لب ما یا حسین

تا نفس داریم

سیّدی مولا حسین ، مهربان ارباب

دریافت سبک

*** امیر عباسی ***

********************

سرود

قلب زهرا شد با شعف همراه          آمده جشن عید ثارالله

نور مصباح الهدی خوش آمدی   یا سفینة النّجاة خوش آمدی

کوثر و حمد و قارعَة      رحمة اللهِ الواسعَة

لاله ی گلشن زهرا و حیدر               نور دیده و عزیز پیغبر

ذکر زیبای تو را بر لب داریم      با خمینی و شهیدان و رهبر

یا حسین حسین حسین یا ثارالله

******

بهر توبه کن،جمع ما امداد              فطرس دل ها،را نما آزاد

گرچه آلوده به جرم و عصیانیم     تا ابد خاک حریمت می مانیم

ما قطره ایم ، تو دریایی      ما بنده ایم،تو مولایی

عجز ما و کرمت ارباب ارباب      چشم ما و قدمت ارباب ارباب

مُحرم و دربه در عشق تو ایم    کعبه ی ما حرمت ارباب ارباب

یا حسین حسین حسین یا ثارالله

******

فوق عرش حق خاک کوی تو        بوسه زد احمد بر گلوی تو

بشنو ای تجلّی حُسن سرمد       نغمه ی حسینُ منّی احمد

هستی صاحب لوی حشر       والفجر و لَیالٍ عَشر

ای امید ما همه خوش آمدی      آیه های محکمه خوش آمدی

بأبی انت و اُمّی یا مولا             نور چشم فاطمه خوش آمدی

یا حسین حسین حسین یا ثارالله

دریافت سبک

*** امیر عباسی ***

********************

سرود

با شادی تو آسمون دل ، جلوه شده طلعت مهتاب

گل بریزید اومد ای یاران ، تولّد حضرت ارباب

تو خونه ی حضرت زهرا و علی

نور خدا شده عیان و منجلی

چون ، اومده به عاشقا یار و ولی

عالم همه چراغونه ، کعبه ی دلها اومده

فرمانروای عالمین ، یوسف زهرا اومده

ابی عبدالله مولا مولا مولا مولا

******

ز لطف حق سوّم شعبان ، نخل ولایت ثمر داده

گل بریزید که خدا امشب ، به فاطمه گل پسر داده

این شرف ِ ارض ِ و نور آسمون

حق ، داده قدرتش رو بر همه نشون

رحمت واسعه فرتاد برامون

وادی عشق او شده ، تمام مُلک عالمین

ذکر فرشته ها شده ، حسین حسین حسین حسین

ابی عبدالله مولا مولا مولا مولا

******

ز یُمن این مولد پر نور ، مدینه امشب چراغونه

آی عاشقا عرض تهنیّت ، تولّد دلربامونه

سینه ی بی نوای ما نوا میخواد

بر غم تو ، یک دل مبتلا میخواد

ما دلمون فقط یه کربلا میخواد

توی منای عشق تو ، پر میزنه دل همه

مارو برای قربونی ، بخر عزیز فاطمه

ابی عبدالله مولا مولا مولا مولا
 
دریافت سبك

*** امیر عباسی ***

********************

زمزمه و سرود ولادت امام حسین(ع) 2

زمزمه

 دلدارم حسین حسین ، سالارم حسین حسین ، یا ثارالله

از عشقت غریب آقام ، بیمارم حسین حسین ، یا ثارالله

عشق منی مولا یا ثار الله

دست گل زهرا یا ثار الله

یا ثارالله یا ثارالله

******

مجنون تو ام حسین ، دلخون تو ام حسین ، یا ثار الله

کل زندگیمو من ، مدیون توام حسین ، یا ثارالله

ای پسر حیدر یا ثارالله

بر همگان سرور یا ثارالله

یا ثارالله یا ثارالله

******

قربان تو یا حسین ، ای سلطان عالمین ، یا ثارالله

عمریه شدم آقا ، مست بین الحرمین ، یا ثارالله

قسمت ما بنما یا ثارالله

برات کربلا یا ثارالله

یا ثارالله یا ثارالله

نوید اطاعتی

دریافت سبک

***************

زمزمه – سرود

از عشقت میمیرم ای نور دو عین عشق تو آتش زده برعالمین

من عبد دربارم لطفی ای شها آرزومه دیدار قبرت حسین

از عشقت مستم مجنونت هستم

تو شاهم هستی دل بر تو بستم

لبیک یامولا یامولا حسین

******

افتاده در دام عشق تو دلم از کودکی تو حلال مشکلم

از وقتی که شیرم داده مادرم با نام تو عجین شد آب و گلم

ای یارم حسین سالارم حسین

از عشقت آقا بیمارم حسین

لبیک یامولا یامولا حسین

******

فرزند دلربای حیدر تویی پور یداللهی سبط خاتمی

عشق زینبی و ماه فاطمه بر اسرار الهی تو محرمی

من خاک درم عبد و نوکرم

محتاج تو و آقام حیدرم

لبیک یامولا یامولا حسین

 نوید اطاعتی

دریافت سبک

**********************

زمزمه – سرود

 پر زده تا به حرم دل ، دل ، دل ، دل

مست ارباب کرم دل ، دل ، دل ، دل

میخونه با این صدا دل ، دل ، دل ، دل

فدای کرب و بلا دل ، دل ، دل ، دل

تو شهنشاه دو عالم ، حسین

من گدای سر راهم ، حسین

یا اباعبد الله خاک پاتم والله

ای شه کربلا حسین یا ثارالله

******

می خونه با شو رو شین دل ، دل ، دل ، دل

شده مجنون حسین دل ، دل ، دل ، دل

میره بین الحرمین دل ، دل ، دل ، دل

پیش هر دو نور عین دل ، دل ، دل ، دل

قربون صحن و سراتم ، حسین

عاشق ایوون طلاتم ، حسین

عشق تو در این دل با تو حل شد مشکل

ای شه کربلا حسین یا ثارالله

نوید اطاعتی

دریافت سبک

*************************

سرود

 شب شب حاجت و شب مراده دل فاطمه امشب شاد شاده

عاقلا بیایید وقت جنونه ، هر كی عیدی می خواد ، اینو بخونه

تهنیت یا ولی الله اومده از ره ثارالله

یاثارالله یاثارالله

******

خونه ی مرتضی گشته چراغون تموم آسمون آیینه بندون

غصه ها و غم ها دیگه به در شد ، مژده كه مرتضی ، امشب پدر شد

ذكر عالم با شور و شین جانم حسین جانم حسین

جانم حسین جانم حسین

******

معنی شجاعت زره رسیده كسی همتای او هیچ جا ندیده

مثل فطرس شكسته پرم ارباب ، دعوتم كن منو ، به حرم ارباب

ای پادشاه عالمین جانم حسین جانم حسین

جانم حسین جانم حسین

دریافت سبک

 رضا رسولی

************

سرود

ستاره های سحر ، میریزه چشم تر

به راه خورشید عشق و آشنایی

تـو آسمونـا رهـا ، دلای زائـرا

تا بشن دوبـاره همـه کربلائی

میلاد امام مهر و وفاست کعبه ی دل آسمونیاست

گهواره ش شده آغوش نبی اومده زینت دوش نبی

حتی پر قنداقه ش هم این شبا اعجاز می کنه

فطرس پر سوخته داره دوباه پرواز می کنه

******

قنداقه شو می برن ، نازشو می خرن

تـوی آسمونـا چـه قیامتیه

انبـیا و اولیـا ، جمع شـدن کربلا

ایـن شبا که شبای زیـارتیه

دلتنگ ِ بوی سیب حرمش دل بستم به وفا و کرمش

انشاالله از کرامت نگاش قسمت شه زیارت کربلاش

از لطف ارباب با وفا بازم دلم توشه می خواد

آروم نداره تو سینه برات شش گوشه می خواد

یوسف رحیمی
دریافت سبک

****************

زمزمه

 شد موسم شادی دلها

زیباترین مخلوق حق آمد به دنیا

آمد ، عشق زهرا

میلاد شاه عالمین است اهل عالم

میلاد مسعود حسین است اهل عالم

******

ای روی تو مانند قرآن

ای نام و پاکت پایه و ارکان ایمان

مولا ، ای حسین جان

میلاد تو میلاد عشق است یابن زهرا

یار تو بانوی دمشق است یابن زهرا

******

ای جان عالم به فدایت

ای عالمی ریزه خور خوان عطایت

ارباب ، جان فدایت

می خواهمت من بی نهایت ای حسین جان

کی میرسم تا کربلایت ای حسین جان

******

ای شاه مردان یا اباالفضل

ای ساقی سرمست عطشان یا اباالفضل

مولا ، یا اباالفضل

تو معنی عشق و وفایی یااباالفضل

بر عالمی مشکل گشایی یااباالفضل

محمد مهدی روحی

دریافت سبک

********************

سرود

 دل غرق نوره ، پر از شور و سروره

امشب برای شیعه ها شب غروره

وقت دعا شد ، که عالم با صفا شد

حضرت زهرا مادر و علی بابا شد

این ماه عالمینه ، عشق خدا حسینه

میخونن اهل عالمین جن و ملک حور و پری ، به به

حضرت زهرا میخونه ترانه های مادری ، به به

خدا داده به مرتضی دسته گل محمدی ، به به

مولا مولا حسین یابن الزهرا

******

حیرونم امشب ، غزل می خونم امشب

از عشق اربابم حسین مجنونم امشب

داره می باره ، جای بارون ستاره

آقام میون دلبرا همتا نداره

هر کس که حق پرسته ، پای حسین نشسته

ای که تموم انبیا در خونت شدن گدا ، ارباب

تو حاکم نه فلکی پادشه کرببلا ، ارباب

قربون پرچمت بشم پارچه های سبز و سیاه ، ارباب

مولا مولا حسین یابن الزهرا

محمد مهدی روحی

 دریافت سبک

 ****************

سرود

شب عشق و شادی و شور شب پاکیّ و شب نور

شد دل ما ، اسیر مولا ، گدای شاه کرببلا

ببین که خندون لب پیغمبر شد

ستاره بارون خونه حیدر شد

حسین حسین جان یا حسین ثارالله

حسین حسین جان یا اباعبدالله

******

گل گلزار نبوی میوه باغ علوی

دل فتاده ، در شور و در شین ، به عشق ارباب عالمین

می خونه جبریل سرود شیدایی

تو افتخار علی و زهرایی

حسین حسین جان یا حسین ثارالله

حسین حسین جان یا اباعبدالله

******

بین گلها یاس اومده حضرت عباس اومده

مرجع ما ، تو پهلوونا ، یگانه شیر شیر خدا

به روی دست امیرالمؤمنینه

قشنگ ترینه یل امّ البنینه

یا ابوفاضل ، مددی یا عباس

یا ابوفاضل ، مددی یا عباس

 محمد مهدی روحی

دریافت سبک

******************

 سرود

میلاد ابی عبدالله ، دلها غرق سُرور

نازل شد به حریم حق ، امشب سوره ی نور

آمد گل پسر زهرا خورشید دگر زهرا

نور چشم تر زهرا سیّد الشّهدا

آمده خون خدا ، یوسف خیرالنسا ، نور مصباحُ الهُدی

گشته عالمتاب

سیّدی مولا حسین ، مهربان ارباب

*******

امشب دامن زهرا شد ، رشک باغ بهشت

حق،آب و گِل این گُل را ، با نورش بسرشت

عالم سائل احسانش هستی ، واله و حیرانش

هر عطری ز گلستانش جان ما به فداش

سر زده صبح سحر ، نور خورشید و قمر ، آمده جان پدر

دلبر مادر

سیّدی مولا حسین ، مهربان ارباب

*******

میگیریم همگی با این ، شور و حال دعا

از دست علی و زهرا ، امشب کرببلا

شعبان ماه سُرور ما ماه مولِد این مولا

باشد وعده ی مشتاقان صحن خون خدا

جاری اشک از هر دو عین ، همچو اهل عالمین ، بر لب ما یا حسین

تا نفس داریم

سیّدی مولا حسین ، مهربان ارباب

امیر عباسی

دریافت سبک

******************

سرود

قلب زهرا شد با شعف همراه آمده جشن عید ثارالله

نور مصباح الهدی خوش آمدی یا سفینة النّجاة خوش آمدی

کوثر و حمد و قارعَة رحمة اللهِ الواسعَة

لاله ی گلشن زهرا و حیدر نور دیده و عزیز پیغبر

ذکر زیبای تو را بر لب داریم با خمینی و شهیدان و رهبر

یا حسین حسین حسین یا ثارالله

******

بهر توبه کن،جمع ما امداد فطرس دل ها،را نما آزاد

گرچه آلوده به جر و عصیانیم تا ابد خاک حریمت می مانیم

ما قطره ایم ، تو دریایی ما بنده ایم،تو مولایی

عجز ما و کرمت ارباب ارباب چشم ما و قدمت ارباب ارباب

مُحرم و دربه در عشق تو ایم کعبه ی ما حرمت ارباب ارباب

یا حسین حسین حسین یا ثارالله

******

فوق عرش حق خاک کوی تو بوسه زد احمد بر گلوی تو

بشنو ای تجلّی حُسن سرمد نغمه ی حسینُ منّی احمد

هستی صاحب لوی حشر والفجر و لَیالٍ عَشر

ای امید ما همه خوش آمدی آیه های محکمه خوش آمدی

بأبی انت و اُمّی یا مولا نور چشم فاطمه خوش آمدی

یا حسین حسین حسین یا ثارالله

امیر عباسی

دریافت سبک

*************

شور

 آیات کرم را دگر ایّام نزول است

میلاد سه دسته گل گلزار رسول است

نور سه ولادت تابیده به دلها

چشمان تو روشن یا امّ ابیها

یا زهرا یا زهرا

******

اشک شعف حوریه جاری ز دوعین است

میلاد ابوفاضل و میلاد حسین است

تبریکِ دو عالم با گرمی آوا

بر امّ بنین و بر حضرت زهرا

یا زهرا یا زهرا

******

با طلعت پیغمبری و حُسن خداداد

آمد به جهان روح دعا حضرت سجّاد

از بهر عنایت با نور هدایت

زد غنچه گل تو در باغ ولایت

یا زهرا یا زهرا

******

ای کاش دهم جان ، به غم خفته به سینه

یا علقمه ، یا کرببلا ، یا به مدینه

باشد غم من از این بار گناهم

مجنون حسینم با روی سیاهم

یا زهرا یا زهرا

امیر عباسی

دریافت سبک

**********

سرود

 حسین یا ثارالله ، ای یار بی همتا

خوش آمدی مولا ، ای یوسف زهرا

جان ما به فدای روی تو

قبله ی همه رو به سوی تو

سر نهَم به تراب کوی تو ، سیدی

سیدی ای عزیز فاطمه

******

ای یاور عترت ، ای گرمی هر دل

ای زاده ی حیدر ، مولا ابوفاضل

ساقی جام عشق دلبری

مظهر جَلوات حیدری

بر حَسن ، وَ حسین برادری ، سَروَری

سیدی ای عزیز فاطمه

******

نما ز لطف خود ، دلم حسین آباد

مدد یا مولانا ، یا حضرت سجّاد

سیّدُ الشّهدا را مظهری

پاره ی جگر پیمبری

اوّلین ، برادر به اکبری ، دلبری

سیدی ای عزیز فاطمه

امیر عباسی

دریافت سبک

 **************

سرود

فروغ مه قالوا بلی مبارک میلاد شه کرببلا مبارک

ماه ، روی مصباح هدی عیان شد

امشب ، عالم پیر ، همه جوان شد

بگو ، مدد یا ثارالله ، یا اباعبدالله

آبروی عالمین خوش آمد ، به نبی نور دوعین خوش آمد

کشتی نجات اهل عالم ، آقامون امام حسین خوش آمد

تهنیت یا علی و یا زهرا

*******

جلوه ی قمر بی قرین مبارک میلاد گل امّ البنین مبارک

امشب ، توی آسمون گل افشونیه

امشب ، خونه ی علی چراغونیه

اومد ، به گلشن گل یاس ، مرحبا ، یا عباس

مهربان یار حسین خوش آمد ، گل بی خار حسین خوش آمد

با شعف بگو به اهل عالم که علمدار حسین خوش امد

تهنیت یا علی و یا زهرا

******

جهان شد روشن از نور حقّ الیقین مدد یا حضرت سیّد السّاجدین

ای که ، به سپهر عاشقی چون مهی

نور ، دیده ی حضرت ثارالّهی

هستی ، دلربا ، برادر ، به علیّ ، اکبر

ای کرامت تو بی قرینه آرزوی دل ما همینه

روزیمون شه همگی به زودی کربلا و نجف و مدینه

تهنیت یا علی و یا زهرا

امیر عباسی
دریافت سبک

*******************

صف می کشن برا زیارت امشب پیمبرای خدا

ذکر لب زمین و زمون شـد نام سـید الشهدا

شد باز ، موسم پرواز ، به هوای اون حرم الهی

یکی دو ماهی ، می شه که بی تابم

هر شب ترانه بر لب ، در آرزوی دیدن ضریح و

نور ملیحِ ، حرم اربابم

شـاه کـربلا ، عمـریه آقـا

از غمـت دلای ما توشـه داره

پر زده دلم ، به سوی حرم

هوای ضریح شش گوشه داره

حسین حسین حسین سلطان عشق

*******

همـراه کـاروان بـهار هم صحبت نسیم و صبا

پر می‌کشه دل عاشقا تا آسـمون و عرش خدا

خندون شده لبامون ، دوباره دل شاده و دل دنیا

رسیده از راه ، عشق همه دلها

جنت ، میده بشارت ، زینت دوش پیمبر اعظم

کعبة عالم ، اومده به دنیا

عطری دلفریب ، آره بوی سیب

پیچیده تو کوچه باغ دلامون

دل رهـا شـده ، آخـه وا شـده

گـل خنـده رو لبای آقامون

حسین حسین حسین سلطان عشق

یوسف رحیمی

دریافت سبک

**************

سرود

تا چشای دلرباش و ، وا می کنه

با هر نگاش ، قیامتی ، تو دلا به پا می کنه

خـنده شـده گـل لبـای حیـدر

شده گهواره اش آغوش پیغمبر

تا، چشاشو رو هم بذاره لالایی می خونند براش

تا، خنده رو لباش بشینه بوسه بارون میشه لباش

آروم جون زهراس ، عالمه غرق احساس

فداش هزار سبد یاس

******

غوغایی به پا می شه تو ، عرش خدا

قنداقه شو ، تا می برند ، به اوج آسمونا

دیدنیه طواف همه دنیا

به دور گهوارة گل زهرا

با، اشاره یا گوشه نگاش هر قطره ای دریا میشه

از، کرامت بی انتهاش بالهای فطرس وا میشه

خورشید باقلبی بی تاب ، ستاره ها با مهـتاب

میـان پـابـوس اربـاب

******

خدا می دونه دیدنی ، هیبتشه

هفت آسمون ، وقت نبرد ، مات رشادتشه

ذکـر لبامـونه اباعبـدالله

و قبره فی قلوب من والاه

تا ، آینة مهربونیش آیه های هل اتائه

جا ، داره تو دلای همه خامس آل عبائه

قبلة کائناته ، بهونة حیاته

سفینه النجاته

******

هر دلی در آرزوی ، کربلاشه

یا دخیلِ ، پنجره ی ، ضریح با صفاشه

ما همه نوکر و حسینه ارباب

عشقمه بین الحرمینِ ارباب

باز ، دل میبره از راه دور شمیم سیب مرقدش

باز ، آرزومونه دیدن پرچم سرخ گنبدش

دستامونو می گیره ، شاهی که بی نظیره

حسین نعم الامیره

یوسف رحیمی

دریافت سبک

سرود ولادت امام حسین (ع)

غوغا شده توعالمین-به عشق شاه نشأتین

مستیه نوکرا شده(۲)

عاشقا خون بدید همه-رونمای ارباب حسین

مستیه نوکرا شده(۲)

همه عاشق و اسیریم-باده از جنون بگیریم

انقده می گیم حسین جان-تا که از عشقتد بمیریم

(سیدنا یبن الزهرا(س)

هرکی دلش همراه ماست-خونش حلال این آقاست

اوجه جنون اول راست(۲)

میخونه عاشق کشا-امشب تو صحن کربلاست

اوجه جنون اول راست(۲)

ماخراب و مسته مستیم-خم و باده رو شکستیم

ناز تو به جون خریدیم-پای عشقتو نشستیم

(سیدنا یبن الزهرا(س)

جای تمومه شهداء-حسینیا زینبیا(س)

والله امشب خالیه(۲)

فطرس پرشکسته رو-بگید خدا گفته بیا

که موسم خوشحالیه(۲)

پرقنداقت بهشته-رحمت خدا سرشته

حضرت زینب(س)رو قلبم-مجنون الحسین(ع) نوشته

(سیدنا یبن الزهرا(س)

قاسم نعمتی

دانلود سبک

*****************

امـشب شب میـلاد شـهـنشه زمینـه

امـشب شب خوشحـالـی کل مومنینه

بیا امشب در این خونه که صاحب کرمه

هرکجا نام حسین باشه همون جاحرمه

یـا مـولا،گل زهـرا(2)

جبـریل امین پر زده تاخبـر بگیره

فطرس اومده دوباره بال وپر بگیره

چه قَدَر ملائک از عـالم بالا اومده

برا عرض تهنیت مریم وسارا اومده

یـامـولا،گل زهـرا(2)

این هستی ارض وآسمون حسین زهراست

ایـن تشنه لب کرببلا غـریب وتنهـاست

هرکـی آبـرو میخواد به این آقا روبزنه

در خـونـه ی عـلمـدار او زانـو بزنه

یـامـولا،گل زهـرا(2)

((مـن تشنه لبم تشنـه لب آب فـراتـم))

((بیـن الحرمیـن است مِنـا و عرفاتـم))

تـوی هـر انجمنی صحبت شمس و قمـره

خوش به حال هرکسی که اینجا دیوونه تره

یـامـولا،گل زهـرا(2)

یوسف حق پرست (غریب)

دريافت سبك

***********

يه عمره با يه دل خون – كار من مشقه حسينه

هرچي دارم توي دنيا – همه از عشقه حسينه

شب جشن و سرور – همه جا پر نور – – شده تو دنيا

داره باز مي تابه – گل روي حسين – رو دست زهرا

ارباب حسينه

مثل پرچم قشنگش – خيره بر روي حسينم

همه افتخارم اينه – سائل كوي حسينم

توي ملك دلم – كي اميره بجز – حسين و عباس

نفس نفس ميخونم – از ته قلبم – با همه احساس

ارباب حسينه

زندگي بي عشقه ارباب – به خدا معنا نداره

هيچ كجا حتي بهشتم – بوي كربلا نداره

برا هرچي دله – امير و عشق و – سالارعشقه

خريدار حسينه – دل عشاق تو – بازار عشقه

ارباب حسينه

توي تاريكي دنيا – نور عالمين مبارك

مصطفي ، فاطمه ، حيدر – ميلاد حسين مبارك

يه عنايتي كن – فرشته ي – بي پرتم من

چي ميخواي آقاجون – بريزم زير پات – نوكرتم من

ارباب حسينه

مجيد احدزاده

دريافت سبك

***************

امشب خورشيد داره مي تابه ، تو آسمون مدينه

مراسم جشن ولادته درست ميون مدينه

ختم رسل دوباره گرم زيارت حسينه

گل بارونه تو مدينه ولادت حسينه

دوباره باز زمان عشقه – رودلامون نشان عشقه

تولد سلطان عشقه

خوش آمدي عزيز زهرا

خدا به يمن وجود حسين بهشت و آفريده

با دست عباس به روي دلا عكس حسين كشيده

با بال پرواز راهي ميخونه حسينم

هرچي مي خواد بشه بشه ديوونه حسينم

به غم عشق او اسيرم – من غلام و حسين اميرم

كرب وبلا ازش مي گيرم

خوش آمدي عزيز زهرا

مجيد احدزاده
دريافت سبك

****************

من كه در گفتگوي حسينم

مي كشد دل به سوي حسينم

تا ابد مست بوي حسينم

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

او دلم را به هر سو كشيده

مثل اورا دوعالم نديده

ناز اورا خدا هم خريده

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

اي كه هستي همه بود و هستم

من دلم را به موي تو بستم

در شب عيد تو مست مستم

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

فاطمه بوسه مي زد به رويش

مي كند شانه بر تار مويش

شد نبي محو زير گلويش

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

دلبر دلربا آمد امشب

بوي عطر خدا آمد امشب

بر همه مقتدا آمد امشب

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

دلبرم چشم خود را گشوده

آمد آنكس كه مثلش نبوده

از علي اين پسر دل ربوده

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

آسمان ها و ماه و ستاره

مي كند دلبرم را نظاره

سجده آورده بر گاهواره

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

از تو يك خوشه خواهم حسين جان

از تو ره توشه خواهم حسين جان

از تو شش گوشه خواهم حسين جان

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

جان من جان عالم فدايت

بوسه مي گيرم از خاك پايت

كي شوم زائر كربلايت

ياحسين ياحسين يابن الزهرا

سيدمحسن حسيني

دريافت سبك

**************

مي آيد از بيت ولا – شب تاسحر بوي خدا

خوش آمدي خوش آمدي حسين عزيز زهرا

من دارم از او گفتگو – مي زده ام سبو سبو

قسم به آبرو كه من – گرفتم از تو آبرو

***

آمده هست فاطمه – به روي دست فاطمه

خوش آمدي خوش آمدي حسين عزيز زهرا

اي عالمي بيچاره ات – گويم سخن در باره ات

من حج به جا مي آورم – اي كعبه ام گهواره ات

***

گويم به آواي جلي – آيد حسين ابن علي

خوش آمدي خوش آمدي حسين عزيز زهرا

اي دلربا اي نازنين – اي ماه ما اي مه جبين

با يك نگاهت مي بري – دل از امير المومنين

***

اي عبد سرتاپا خدا – اي معني عشق و وفا

خوش آمدي خوش آمدي حسين عزيز زهرا

هرتار مويت ديدني است – مهتاب رويت ديدني است

نشسته بغضم در گلو – زير گلويت ديدني است

***

كي مي شود اي دلربا – آيم به سوي كربلا

خوش آمدي خوش آمدي حسين عزيز زهرا

به ما تو ره توشه بده – از خرمنت خوشه بده

بر سائل گوشه نشين – امشب تو شش گوشه بده

سيد محسن حسيني
دريافت سبك

**************

حاجت ماباشدامشب باحسين وبا ابوالفضل

هركجا ذكر لب ما، ياحسين و يا ابوالفضل

رسيده عيد ما ، مَه وخورشيد ما

ابوالفضل وحسين ، همه اُمّيد ما

حسين ياسيّدي ، حسين ياسيّدي(2)

تهنيت يا حضرت زهرا، رسيده نور عينت

چشم توروشن زميلادابوالفضل وحسينت

نيازم روي او، نمازم سـوي او

دراين عالم بود، بهشتم كوي او

حسين ياسيّدي ، حسين ياسيّدي(2)

رونماي ماه وخورشيد آيت الكرسي بخوانيد

امشب ازمولا اميـرالمؤمنين عيـدي ستانيد

دوعالم منجلي، به اين ذكرجلي

هزاران تهنيت، به زهـرا و علي

حسين ياسيّدي، حسين ياسيّدي(2)

يك طرف بردوش زهرا، رونماآن شاه دين شد

يك طرف درغرق شادي، حضرت ام البنين شد

يكي تاج سـر است،اميـر لشكر است

يكي مولا حسين ،كه جان حيدر است

حسين يا سيّدي، حسين ياسيّدي(2)

از جنان هم با صفا تر، باشد ايوان طلايش

انبياء هر شـام جمعه، زائر كرب و بلايش

دلم بيمـار او، ذليل و زار او

خدايا كي شوم ،شبي زوّار او

حسين ياسيّدي،حسين ياسيّدي(2)

يوسف حق پرست(غريب)

دریافت سبک

*************

گل پسر زهرا كيه (ارباب حسينه)

ارباب اربابا كيه (ارباب حسينه)

اين يار عشقه اين سالارعشقه

برتر زيوسف در بازار عشقه

بس كه دوست داشتني هستي – نميشه ازت جداشم

يه نگاه خودت به من كن – راهي كرببلا شم

اعتبار مني ارباب

برگ وبار مني ارباب

افتخار مني ارباب

*********

مهر نماز فاطمه (خاك حسينه)

سينة امير علقمه (چاك حسينه)

همتا نداره شاه تك سواره

اينه كه يكي مثل زينب داره

بي حسين هر راهي رفتي – آخرش بن بست وا…

زندگي بدون عشقش – آخرش شكست وا…

پناه تموم دنياست

درمون تمام درداست

به خدا كه خيلي آقاست

*********

بر روي دست فاطمه (ارباب حسينه)

ملك مي گه با زمزمه (ارباب حسينه)

ناب به وا… ناياب به وا…

از روز ميلاد ارباب به وا…

هرچي عاصي توي دنيا- زندگي از سرگرفته

صدهزار فطرس بي پر – از كنارش پر گرفته

قربون نگات حسين جان

قربون صفات حسين جان

جون من فدات حسين جان

مجيد احدزاده

دریافت سبک

************

شب شب جنونه – دل تو آسمونه – باز داره ميخونه

(شب شب ميلاد اربابمونه)2

ماه داره مي تابه ، رودست زهرا

مي زنه به چهرش گل بوسه زهرا

نامش و حسين ميزاره طاها

مددي يا مولا اي گل زهرا

شب شب ولادت – با يه دنياحاجت – دل ميره زيارت

(تاكنه اربابش بهش عنايت)2

فطرس شكسته پرتم ارباب

غلام تو و مادرتم ارباب

يه نگاهي كن نوكرتم ارباب

مددي يا مولا اي گل زهرا

مجيد احدزاده

دريافت سبك

*****************

شب شب شادي تو عالمينه – شب ميلاد ارباب حسينه

خونه فاطمه غرق نوره

فضاي سينه ما پر شوره

شب شب شادي شب سروره

(ياحسين ياحسين مولا مولا)

نغمة عاشق با نام حسين ساز ميشه

آي گنه كارا در توبه امشب باز ميشه

ميتابه خورشيده عالم آرا

بروي دست علي و زهرا

(ياحسين ياحسين مولا مولا)

رو لب فطرس سلام عشقه – اومده اونكه امام عشقه

فرشته دربه درو بيچارش

مي خونه مدح و غزل دربارش

ميگرده دوروبر گهوارش

(ياحسين ياحسين مولا مولا)

يه روزي به پاي نخل عاشقي خون ميدم

آخرش به عشق اربابم حسين جون ميدم

منم و عشق عزيز زهرا

منم و حسرت كرببلا

(ياحسين ياحسين مولا مولا)

مجيد احدزاده

دريافت سبك

**************

گل زهرا رو ببين رو دست زهرا

بگو تبريك تو بر حضرت مولا

غرق در شادي شده جنت اعلا

دل من به شورو شينه – شب عشقه عالمينه

شب ميلاد حسينه2

دل من به پاي عشق تو (مي مونه)3

عشق تو توي دلم زده (جوونه)3

(واسه كربلات دلم داره بهونه)2

(گل زهرا گل زهرا گل زهرا)

آي گنه كارا بياين كرامت اومد

كسي كه داره به ما عنايت اومد

سيد شباب اهل جنت اومد

عمريه كه مبتلاتم – عاشق صحن و سراتم

عاشق كرببلاتم2

عمريه به دام عشق تو (اسيرم)3

تو آقايي و منم عبد (حقيرم)3

(ميشه اون روزي كه من برات بميرم)2

(گل زهرا گل زهرا گل زهرا)

مجيد احدزاده

دريافت سبك

اشعار ولادت امام حسین(ع)

فقیر روی حسینم که قبله ام عشق است
گدای کوی حسینم که قبله ام عشق است
به لطف دوست منم از تبار احبابش
محبّ کوی حسینم که قبله ام عشق است
به رسم عشق دعاگوی جمع عشّاقم
که راه پوی حسینم که قبله ام عشق است
چو پرچمی که نشان از طریقتی دارد
رهی به سوی حسینم که قبله ام عشق است
سر قنوت نمازم هر آن چه می گویم
به گفتگوی حسینم که قبله ام عشق است
من از سبوی ولایت شراب می نوشم
خراب خوی خسینم که قبله ام عشق است
مرا پناه به جز کشتی نجاتش نیست
پناه جوی حسینم که قبله ام عشق است
حسین کیست که در هر بلا هو التسلیم
همان که در وصف قالو بلا هو التسلیم
من از دیار حبیبم که مست دلدارم
هزار بار برای حسین جان دارم
من آن غلام سیاهم که رو سفید شوم
چو سر به خاک قدوم حسین بگذارم
ز جان نثاری عابس گرفته ام الهام
که در جهاد شجاعانه راه بسپارم
منم که فطرس پر سوخته به محضر دوست
همیشه وقت سلامش گرفته آمارم
قسم به بوسۀ احمد به زیر غبغب او
برای بوسه ای از گرد پاش بیمارم
به زلف باد صبا آشیانه می سازم
که هست حامل انفاس قدسی یارم
دخیل بادۀ سقّای تشنه می بندم
چنانچه تشنۀ صهبای آن علمدارم
خوشم که بر سر خود تاج انّما دارم
ز آل فاطمه ارباب انبیاء دارم
ز کوی دوست خوشم هر بلا بگیرم من
دلی دهم جگری مبتلا بگیرم من
هزار سر شوم و روی نیزه بنشینم
پیاله ای چو ز جام بلا بگیرم من
به اعتبار چهل سال نوکری اینک
سزاست تذکرۀ کربلا بگیرم من
خدا نیاورد آندم که در همه عمرم
به غیر راه شهید ولا بگیرم من
نه در خوشی بشوم گم نه در بلا نا شکر
پیام لطف ز هر ابتلا بگیرم من
پل صراط که مشکل ترین گذرگاه است
به سادگی ز حبیبم صلا بگیرم من
چو داد هم وزن موی او نقره
نشسته ام ز قدومش طلا بگیرم من
سؤال رزق خدا هم سلیقه می خواهد
گدا ز لقمه ای از آن عقیقه می خواهد
میان خانۀ زهرا عجب صفایی بود
سرور و شرور و شعف ورد آشنایی بود
ز طاق عرش معلّی ستاره می بارید
هبوط نور در آن بیت روشنایی بود
ز آسمان به زمین نه که از زمین به سما
شعاع تابش خورشید ماجرایی بود
قدوم عرشی سلطان عشق در یثرب
به روی بال ملائک عجب خدایی بود
بنای روضه از آن جا گذاشت پیغمبر
که بوسه زد به گلویش چه روضه هایی بود
به سینه می فشرد مصطفی حسینش را
که روی سینۀ احمد چه کربلایی بود
چه مایه ای ز سر انگشت جدّ خود نوشید
ز رنگ می الوان لبش حنایی بود
ولادت پسر فاطمه تماشایی است
شهادت پسر بوتراب غوغایی است

محمودژوليده

***********

سرود قمری عاشق نوید میلاد است
بشیر خوش خبر روز عید میلاد است
نماز شكر اقاقی به سمت قبله ی نور
وضو گرفتن مریم ز آب دجله ی نور
نسیم صبح، به جشن ترانه آمده است
به سوی شهر مدینه شبانه آمده است
سر مناره ی گل قاصدك اذان داده
مسیر مزرعه ی سیب را نشان داده
صدای چاوش ناقوس می رسد بر گوش
چراغ صومعه را باد می كند خاموش
ز عطر سیب تمام مدینه مدهوش است
درخت تاك در آغوش باغ بیهوش است
عجب شبی، همه جا رد نور می بینم!
عجب شبی، چقدر كوه طور می بینم!
شبی بزرگ، شب آفرینش مهتاب
شب تجلی ذات مقدس ارباب
شب تبسم خالق برای خلقت عشق
شب سجود ملائك به پای حضرت عشق
چه افتخار عظیمی ست بهر اهل سما
شوند خادم دربار سید الشهدا
شب شكفتن گلخنده ی لب مولا
شب ظهور مسیحای حضرت زهرا
سكوت پنجره ها منطقی و سنجیده
حسین داخل گهواره تازه خوابیده
ستاره ها همه مات كران چشمانش
شدند معتكف آسمان چشمانش
هزار یوسف مصری اسیر لبخندش
هزار حاتم طائی فقیر لبخندش
غرور حیدری اش جلوه ای ز ایمانش
بهشت اصلی فطرس، بهشت چشمانش
حسین فاطمه تا خنده بر پیمبر كرد
تمام آینه ها را همیشه كافر كرد
ضریح لعل لبش بوسه گاه پیغمبر
شكسته قلب دقایق ز آه پیغمبر
كنار زخم جگر كاسه ای نمك می دید
لبان كودك خود را ترك ترك می دید
تبسم نبوی از لبان شان افتاد
به یاد روضه ی دندان و خیزران افتاد
قاسمی

***********

امشب برای فاطمه گوهر رسیده است
شادی به قلب و جان پیمبر رسیده است
حیدر نظاره كن كه دلبر رسیده است
مژده بده حسن برادر رسیده است

كوری چشم دشمن زهرا و مرتضی
حالا دوباره فاطمه مادر شده خدا

او آمده تا كه خدایی كند مرا
مشغول كسب و كار گدایی كن مرا
بال و پرم دهد هوایی كند مرا
امشب زلطف كرببلایی كند مرا

او امده تا كه مرا مبتلا كند
عاشق ترین گدا كند و پر بها كند
ای مدعی جذبه ی روحانی اش ببین
بالاترین رتبه ی عرفانی اش ببین
از كودكی قاری قرانی اش ببین
عشاق این قبیله ی سلمانی اش ببین

مجنون اگر كه خواستی ز ایرانی اش بخوان
اسلام ما همه زمسلمانی اش بدان

این بزم عیش بایم چه عالی است
اینقدر عالی است كه گویا خیالی است
فطرس به گریه گفت كه بالم چه بالی است !
جایش چقدر خواهر ارباب خالی است

این بزم عیش بی می و ساغر نمی شود
كامل بدون تك یل حیدر نمی شود

آن تك یلی كه علمدار كربلاست
ساقی خیمه ها و سپهدار كربلاست
امید بچه هاست و سردار كربلاست
عشق حسین و زینب و غمخوار كربلاست

از مادر ادب ادب آفریده اند
یك بار جز احد ز او كی شنیده اند *

وقتی رسید شادی به این انجمن رسید
پایان غصه و درد و محن رسید
خنده به لبهای حسین و حسن رسید
حیدر به غمزه گفت – عجب …مثل من رسید !

سائل بیاورید كرم بی حساب شد
دوران مستی و می و جام و شراب شد

كودك كه در خانه ی مولا بزرگ شد
با مهر و حب حضرت زهرا بزرگ شد
تحت تعلم حسنین تا بزرگ شد
شیری برای روز مبادا بزرگ شد

مشكی به دوش گرفت و به آب زد
مرحم به زخم های وجود رباب زد

رفت و نیامد و به حرم التهاب شد
رویای اب بود كه دیگر سراب شد
با تیر حرمله علی اش تا كه خواب شد
شرمنده از خجالت او افتاب شد

حالا حسین یكه و تنها و دشمنان
صحبت ز سنگ های زمخت و سر سنان

مظلوم واقع شد عاقبتش هم غریب شد
عیسای خانواده شد و بر صلیب شد
در سجدههای عاشقی خدالتریب شد
جرمش چه بود حسین كه شیب الخضیب شد ؟

زینب كه بعد از او پیام اورش شده
یك شیرزن كه یك تنه خود لشگرش شده

((حقش نبود كعبه ی نیلوفرش كنند))
در طول آن سفر مدام مضطرش
یكباره بی برادر و بی معجرش كنند
بر نیزه سایه ی بالا سرش كنند

ياسرمسافر

***********

ای دلنواز قاری قرآن خوش آمدی
در بیت وحی با لب خندان خوش آمدی
ای العطش ترانه ی قبل از ولادتت
مادر فدات با لب عطشان خوش آمدی
ای تشنه! شیر مادرت از غصه خشك شد
از بس كه بود صوت تو سوزان خوش آمدی
گریه مكن كه كشته اشك خدا شدی
خون خدا ! به جمع شهیدان خوش آمدی
اشك تو از تلاطم دریاست بیشتر
ای آشنای ابر بهاران خوش آمدی
میلت لبن زدست پیمبر مكیدن است؟
ای جرعه نوش ختم رسولان خوش آمدی
اینجا مدینه است سر آغاز كربلا
شش ماهه! آمدی؟ چه شتابان؟ خوش آمدی
این گونه كه تو سر زده از ره رسیده ای
گویا حدیث غربت مادر شنیده ای
دریای رحمتی كه به آیات گفته اند
چشمان توست جان روایات گفته اند
طوفان ترنُمی ز نفس های گرم تست
این را یكی ز خیل كرامات گفته اند
چشم طمع به دست كریم تو بسته اند
آنان كه از بَضاعت مُزجاة گفته اند
صدها هزار حور و ملك مِدحت ترا
با صد هزار فخر و مباهات گفته اند
آئینه را مقابل بابا گذاشتی
وقتی سخن ز مومن و مرآت گفته اند
پیش از فَیاسُیوف خُذینی به محضرت
شمشیرها سلام ملاقات گفته اند
آنان كه با نوای تو پیمان گذاشتند
لبیك تو به نغمه ی هیهات گفته اند
ای عالمی فدای تو لبیك یا حسین
گوید به تو خدای تو لبیك یا حسین
تو كوه نور را به تماشا كشیده ای
موسی و طور را به تماشا كشیده ای
باید حدیث عشق تو فهمید و جان سپرد
درك و شعور را به تماشا كشیده ای
از بس نبی به غبغب تو بوسه بوسه زد
جشن و سرور را به تماشا كشیده ای
استادگی كوه ز اوج وقار توست
مجد و غرور را به تماشا كشیده ای
با استقامتی كه تو داری به راه عشق
قلب صبور را به تماشا كشیده ای
هر كس تو را شناخت خدا را شناخته
درک و حضور را به تماشا کشیده ای
بعد از پدر وجود امامان ز نسل توست
صبح ظهور را به تماشا كشیده ای
تو با شفای فطرس بشكسته بال و پر
غلمان و حور را به تماشا كشیده ای
با قطره های آب ز دست مباركت
چشمان كور را به تماشا كشیده ای
نجوایت از حبیب، مسیحی دوباره ساخت
تا نفخ و صور را به تماشا كشیده ای
بی خود نبود محرم اسرار شد زهیر
رمز عبور را به تماشا كشیده ای
با روضه ات قیامت كبرا به پا مكن
شور و نشور را به تماشا كشیده ای
ای هم اراده ی تو خدا یابن بوتراب
توحید نیست از تو جدا یابن بوتراب
ای آبشار چشم غزل یا اباالعطش
وی اعتبار صبح ازل یا اباالعطش
نوشانده ای به لشكر خود روز تشنگی
شیرین تر از شراب عسل یا اباالعطش
حب تو هم پیاله ی حب خدا حسین
ای تشنه ات تمام ملل یا اباالعطش
شش ماهه ی تو ساقی آب حیات شد
وقتی چشید طعم بغل یا اباالعطش
طفل رضیع سخت تر از ذوالفقار شد
وقتی رسید روز عمل یا ابا العطش
سقای تو به تیغ امان نامه كشته شد
این شرم داشت هُرم اجل یا ابالعطش
آخر به روی ماه امان نامه می زنند؟
ماه حرم کجا و دغل یا ابالعطش
ای اكبرت پیمبر اعظم به كربلا
احمد نداشت این همه یل یا اباالعطش
گر زینب تو آینه ی فاطمی نبود
بودی تو بی شبیه و بدل یا اباالعطش
بی پنج تن مباهله ات با صفا نبود
آورده ای مثل به مثل یا اباالعطش
این كوفیان همان سپه نهروانی اند
دارند بغض روز جمل یا اباالعطش
ای دجله و فرات عطشناک حنجرت
آب حیات مانده ز امساك حنجرت
زیباترین ترانه دم نینوای تو
قالوا بلی همان شرف كربلای تو
نجوای استغاثه ات آهنگ نوحه داشت
وقتی رسید سینه زن خیمه های تو
تو یك تنه تمام طنین ولایتی
قرآن نشسته با همه عترت به پای تو
بی عشق تو بهشت خدا فلسفه نداشت
احیاگر ولای علی شد ولای تو
دین خدا بدون تو بی سرنوشت بود
ای تا بهشت دین خدا مبتلای تو
دین خدا كه تكیه گهش نیزه ی تو بود
احیا شد از غریب ترین روضه های تو
از ساربان ناقه ی بی ساربان مپرس
شد تازیانه قاتل نام و صدای تو
بی خود نبود بر همه اعضات بوسه رفت
تكثیر شد به كرب و بلا دست و پای تو
تیغ ستم گلوی تو را شرحه می كند
جاری ست در گلوی تو خون خدای تو
در خون خویش غسل شهادت كنی حسین
ای بی كفن فدای تو و بوریای تو
روز ولادتت به تن تو حریر بود
روز شهادتت كفن تو حصیر بود

محمودژوليده

***********

امشب شب نزول تمام ملائک است
باور کنید بخت، به کام ملائک است
هم کوثـر ولایـت و هم بادۀ بهشت
پیوسته بحر بحر به جام ملائک است
بــارد بـرات عفــو الهـی ز آسمـان
صبح قیامت است، قیام ملائک است
بر هـر ملک کـه می‌نگرد از چهارسو
چشمش به ماه روی امام ملائک است
امشب ز صد هزار شب قدر، بهتر است
قنداقـۀ حسین بـه دسـت پیمبر است
ملک وسیـع حـق، یـم عفو عنایت است
لبریــز، آسمــان ز فـروغ ولایـت است
هر سوره‌ای که می‌نگرم صورت حسین
هر آیـه در ولادت او یـک ولایت است
نور حسین، ارض و سما را به بر گرفت
این نور، همچو نور خدا بی‌نهایت است
دوران تیـرگی و ضلالت بـه سر رسید
امشب شب طلوع چراغ هـدایت است
این شمع جمع محفل اولاد آدم است
این کشتی نجـات غریقان عالم است
پیغمبـران همـه شـده محو نظاره‌اش
صف بسته‌انــد دور و بـر گاهـواره‌اش
این است آن سپهر ولایت که وقت صبح
خورشید و ماه گشته به دور ستـاره‌اش
خلـق زمیـن و اهـل سمـاوات، تـا ابد
مرهون لطف و مرحمت بـی‌شماره‌اش
بالله عجیب نیست که در روز رستخیز
دوزخ بهشت گـردد بـا یـک اشاره‌اش
در روز حشر با کَرَم خود چه‌ها کند
ترسـم ز نار، قاتل خود را رها کند
ملک وجود بسته به یک تار مـوی او
گل کرده بوسه‌های محمّد به روی او
این است کعبـه‌ای که تمامی کائنات
بگرفته‌انــد دست توسـل به سوی او
صورت نهد به خـاک قدم‌هـاش آبرو
تـا کسب آبــرو کنــد از آبــروی او
هرجــا کـه انبیـا بنشیننـد دور هـم
باشد چراغ محفل‌شان گفت‌وگوی او
باید نـدا دهیم کـه عالم حسینی است
بالله قسم! رسول خدا هم حسینی است
سازگار

***********

جهان گردیده دریای كرامت
شب جشن است یا صبح قیامت
تو گویی ملك نامحدود هستی
چراغانی ست از نور امامت
ملك، جن، آدمی بستند امشب
سراسر بر نماز شكر قامت
بهشت وحی، آبادِ حسین است
مبارك باد، میلاد حسین است
عروج کل هستی تا حسین است
محمد گرم شادی با حسین است
تمام آرزوهای محمد
تمام هستی زهرا حسین است
نماز شكر خلقت، شادمانی
دعای آفرینش، یا حسین است
محمد در بغل آیینه دارد
علی قرآن به روی سینه دارد
سلام الله بر قدر و جلالش
خدا را چشم بر ماه جمالش
پر جبریل می‌سوزد به برقی
كند گر قصد معراج كمالش
زمان تا حشر با مهرش هم آغوش
قیامت هم بود صبح وصالش
لبش سرچشمۀ نوش محمد
عروجش بر سر دوش محمد
لبش با دوست در راز و نیاز است
ولای او قبولی نماز است
میان انبیا تا صبح محشر
محمد زین ولادت سر فراز است
ز كوی او همه درهای رحمت
به روی انس و جان پیوسته باز است
قیامت، در قیامت بندۀ اوست
شفاعت لاله زار خندۀ اوست
به شعبان المعظّم ماه دادند
بشر را رهبری آگاه دادند
به جسم آفرینش جان تازه
به چشم دل چراغ راه دادند
به ثارالله، ثارالله دیگر
به وجه‌الله، وجه‌الله دادند
محمد نقش لبخندت مبارك
علی میلاد فرزندت مبارك
دل عالم گرفتار حسین است
محمد محو دیدار حسین است
به بازار محبت صحنه صحنه
دوصد یوسف خریدار حسین است
خدا با دست قدرت تا قیامت
علم گیرو علمدار حسین است
دو عالم سایه‌ای از پرچم اوست
محرّم نه، زمان ماه غم اوست
تو خون در جسم توحید آفریدی
تو بانگ ارجعی از حق شنیدی
تو قرآن را ز نوك نیزه خواندی
تو مقتل را به مهد ناز دیدی
تو عزّت را، شرف را، روح دادی
تو ذلّت را سر از پیكر بریدی
تو وقتی بر شهادت خنده كردی
تمام انبیا را زنده كردی
شهادت بوسه زد بر پیكر تو
ولادت یافت خون از حنجر تو
چهل منزل به دنبال خدا رفت
به نوك نیزة دشمن سر تو
به حلق تشنه‌ات، قرآن هماره
خورد آب حیات از ساغر تو
شهادت می‌دهم نزد خدایت
تو خون دادی، خدا شد خونبهایت
تو خود احیا گر اسلام نابی
درون تیرگی‌ها آفتابی
تو در رگ‌های قرآن خون پاكی
تو بر گلزار سبز وحی آبی
تو در هر فصل ایمان را بهاری
تو در هر نسل روح انقلابی
تو با هر زخم فریاد خدایی
تو روی نیزه هم یاد خدایی
شهادت خطّ سرخ خامۀ ماست
خط تو، مشی تو، برنامۀ ماست
پس از هیهات منّا الذّلة تو
كفن پیراهن و خون جامۀ ماست
هزار و نهصد و پنجاه زخمت
به موج خون زیارتنامۀ ماست
تو حجّی، تو صلاتی، تو زكاتی
تو اسلام محمد را حیاتی
خوشا آنانكه در خون پا فشردند
به عشقت از دل و جان سر سپردند
به دین زندۀ ما مرده آن است
كه گوید كشتگان عشق مردند
همیشه میوه‌های نخل میثم
ز خون عاشقانت آب خوردند
ویَبقی وجه ربّك دولت تو است
تمام آفرینش ملت تو است

غلامرضاسازگار

***********

دلبری که خرید دل ها را
با نگاهش کشید دریا را
آسمان داشت میل عطر زمین
و زمین داشت میل بالا را
پر پرواز من شکست امروز
تا بگیرد شفای فردا را
فطرسانه دخیل می گیرم
پر قنداق طفل زهرا را
کودکی آمده رقم بزند
سهم دیوانگی دنیا را
عقلم از اختیار افتاده
مثل مجنون که دید لیلا را
می رود تا به آسمان فریاد
آسمان نه، بگو حسین آباد
شب تاریک در به در شده است
روشنی آمده سحر شده است
فاطمه مادرانه می خندد
مرتضی باز هم پدر شده است
گفته پیغمبر از حسینم من
جمع ما هر دو یک نفر شده است
با بغل کردن حسین خودش
بین خانه حسین تر شده است
لب او را چقدر می بوسد
آتش شوق بیشتر شده است
کوری چشم مردمان حسود
دومین طفل هم پسر شده است
بوی کرب و بلا گرفته زمین
در مدینه نزول عشق ببین

مسعود اصلاني

***********

اگر چه بال و پر ناتوانمان دادند
ولی برای پریدن زمانمان دادند
خبر دهید دوباره به بال فطرس ها
مجال پر زدن آسمانمان دادند
به احترام ملائك امانت حق را
به دست فاطمه ی مهربانمان دادند
بدون واسطه امشب كنار سجاده
تمام حُسن خدا را نشانمان دادند
قسم به بوسه ی لب های سبز پیغمبر
برای بردن نامت زبانمان دادند
امام سوم دنیا، امام عاشورا
اگر تویی هدف عشق، خوش به حال خدا
برای آن كه بیابیم ما خدایت را
گرفته ایم نشانی ردَپایت را
برای آن كه به سمت خدایشان ببری
گرفته اند ملائك نخ عبایت را
و جبرئیل دلش تنگ می شد ای آقا
نمی شنید اگر یك شبی صدایت را
فرشتگان مقرب هنوز حیرانند
تو را به سجده درآیند یا خدایت را
زمین به دور خودش چرخ می زند تا كه
نشان دهد به سماوات كربلایت را
امام سوم دنیا، امام عاشورا
اگر تویی هدف عشق، خوش به حال خدا
به بوم عشق به مژگان تر كشید تو را
به وقت نافله های سحر كشید تو را
نه از برای زمین ها و آسمان ها بود
فقط برای خودش بود اگر كشید تورا
تو را مشاهده كرد و اسیر رویت شد
كه از جمال خودش خوب تر كشید تورا
تو مثل جام پر از عشق و عاشقی بودی
كه زینب آمد و یكباره سر كشید تورا
برای آن كه نشان زمینیان بدهد
سوار نی شدی و در سفر كشید تورا
امام سوم دنیا، امام عاشورا
اگر تویی هدف عشق، خوش به حال خدا
تو آسمان بلندی و ما كبوتر ها
نمی رسند به بالای بامتان پرها
بدون بردن نام تو بی نتیجه بود
توسَل سر سجاده ی پیمبرها
شریعت از سخن تو حیات می گیرد
تویی كه جاذبه بخشیده ای به منبرها
تو جای خود كه قیامت كسی نمی داند
كجاست حدِّ نصاب مقام قنبرها
تو مثل كعبه‌ی سیّار آسمان بودی
كه در طواف تو بودند جمله ی سرها
امام سوم دنیا، امام عاشورا
اگر تویی هدف عشق، خوش به حال خدا
تو بی كران، تو بلندی، تو آسمان، تو صعود
تو آفتاب، تو دریا، تو آب هستی و رود
حكایت من و چشمم حكایت عبد است
حكایت تو و چشمت حكایت معبود
و قبل از آن كه شود جبرئیل حاجی عشق
كبوتر حرمت بود و كربلایی بود
یكی ز گریه كنان مُحرمت موسی
یكی ز مرثیه خوانان ماتمت داود
به نیت همه‌ی خانواده پیغمبر
«حسین منی انا من حسین» می فرمود
امام سوم دنیا، امام عاشورا
اگر تویی هدف عشق، خوش به حال خدا
رسیده است زمان غروب عاشورا
چه می كشد ز وداع تو زینب كبری
تو روی شانه‌ی جبرئیل منزلت داری
به زیر این همه نیزه چه می كنی آقا؟
میان این همه نیزه كه رو به پایین اند
صدای زینب كبراست، می رود بالا
حسین توست بله، باورش اگر سخت است
مُرمّل بدماء و مُقطّعُ الأعضا
كنار چشم ملائك به سمت تو خم شد
گذاشت روی گلوی بریده لب ها را
امام سوم دنیا، امام عاشورا
اگر تویی هدف عشق خوش به حال خدا

علي اكبر لطيفيان

***********

روز ازل که قسمت ما را نوشته اند
ما را به نام حضرت دریا نوشته اند
کار جنون ما به تماشا کشیده است
ما را غبار محمل لیلا نوشته اند
بر روی بال های تمام فرشتگان
از سرگذشت عاشقی ما نوشته اند
یوسف کجاست تا سر خود را فدا کنیم
ما را ز دودمان زلیخا نوشته اند
گیرم نوشته اند که ما هم کسی شویم
تنها به خاطر دل زهرا نوشته اند
روز ازل مقابل اسمی که تا ابد
یک یا حسین گفته مسیحا نوشته اند
هم چون تو را نه این که دو عالم ندیده است
مثـل تو را به خاک خدا هم ندیده اسـت
آن جلوه ای که نور تو را آفریده است
در پیش خویش قبله نما آفریده است
حتی تمام بود و نبودی که هست و نیست
محض گل جمال شما آفریده است
یک کعبه را برای خودش خلق کرده است
شش گوشه را به خاطر ما آفریده است
تا قبله را برای همیشه نشان دهد
در خاک خویش کرببلا آفریده است
جبریل زیر پای تو فهمیده است غیب
این بال را برای کجا آفریده است
مردم خدا شنیده ولیکن ندیده اند
ما دیده ایم آن چه که مردم شنیده اند
تو انتهای جاده قالوا بلی شدی
زهرا شدی علی شدی و مصطفی شدی
روزی که هر فرشته بر آدم به سجده رفت
ای سر ناگشودۀ حق بر ملا شدی
در سایه سار جلوه ات عباس قد کشید
یعنی چقدر بی حد و بی انتها شدی
ما قسمت همیم خدا خواست این چنین
ما بر تو مبتلا تو به ما مبتلا شدی
ما قسمت همیم که با عمر روزگار
ما دردمند عشق و تو دارالشفا شدی
دیدی که بی کسیم و نداریم دل خوشی
همسایۀ قدیمی این چشم ها شدی
چون فطرسیم گر چه به زنجیر می شویم
شکر خدا به پای شما پیر می شویم
روز الست، روز ازل، لحظه های عشق
روزی که آفریده شد همه عالم برای عشق
روزی که آفرینش گیتی تمام شد
آغاز شد به دست خدا ماجرای عشق
بودیم گر چه در دل سر گشتگان ولی
کم کم شدیم بین همه آشنای عشق
چشمی میان آن همه ما را سوا نمود
دل را ربود و داد دلی مبتلای عشق
دستی به روی شانۀ مان خورد و ناگهان
ما را صدا نمود کسی با صدای عشق
روز الست لحظه ی آغاز عاشقی
ما را خدا نمود اسیر خدای عشق
عکس خدا نشسته بر آیینه هایمان
روز ازل حسینیه شد سینه هایمان
هستی بهانه بود كه سِرّی بیان شود
مستی بهانه بود كه ساقی عیان شود
خلقت ادامه یافت و رازی گشوده شد
تا معنی وجود زمین و زمان شود
با دست غیب برق ظهورت نوشت عشق
وقتش رسیده نوبت دیوانگان شود
قلب مدینه می طپد از خاك پای تو
جارو كش همیشه ی این آستان شود
حتی بهشت با سر مژگان رسیده است
تا قبله گاهِ وسعت هفت آسمان شود
تو حیدری، تو فاطمه ای، تو پیمبری
سوگند بر خدا كه خداییش محشری!
بی تو هزار گوشه ی دنیا صفا نداشت
اصلاً خدا بدون تو این جلوه را نداشت
گیرم هزار کعبه خدا خلق می نمود
چنگی به دل نمی زد اگر کربلا نداشت
حتی ز معجزات مسیحا خبر نبود
مشتی اگر ز خاک قدوم شما نداشت
بی تو هوای خانه ی زهرا گرفته بود
این قدر جلوه جاذبه ی مرتضا نداشت
شکر خدا که خانۀ تان هست روی خاک
ور نه زمینِ تیره که دارالشفا نداشت
مجموعه ی خصائل بی انتها شدی
یك جا تمام سلسله ی انبیا شدی
گیرم بهار نیست دمی جان فزا که هست
گیرم بهشت نیست غبار شما که هست
بر خشت خشت كعبه نوشتند با طلا
گیرم كه قبله نیست ولی كربلا كه هست
در ازدحام خیل گدا جا اگر کم است
تشریف آورید دو چشمان ما که هست
جایی اگر نبود خدا را صدا کنید
باب الجواد و سایه ی ایوان طلا که هست
کوتاست سقف عالم اگر وقت پر زدن
غم نیست روی گنبد و گلدسته ها که هست
خوش گفته اند قطره که دریا نمی شود
هر یوسفی که یوسف زهرا نمی شود
تو آمدی قیامت کبری رقم زدی
بر تارُک همیشه ی عالم علم زدی
می خوستی كه رَشك بَرَند دیگران به من
زلف مرا گره به نسیم حرم زدی
حس می کنم میان دلم بوی سیب را
از آن زمان که در حرمِ دل قدم زدی
می خواستی که شعله بگیریم بی امان
آتش به جان هر غزل محتشم زدی
با شیر، طعم روضه تان را چشیده ام
وقتی سری به چشم ترِ مادرم زدی
مجنون کوچه های غمم دست من بگیر
دل تنگ دیدن حرمم دست من بگیر
تو تشنه و دریغ ز یک جرعه آب، آه
تو تشنه و تمامی صحرا سراب، آه
در زیر نیزه های شکسته نهان شدی
با زخم های تازه تر و بی حساب، آه
یک سو صدای العطش آرام می رسید
یک سو صدای هلهله ها در شتاب، آه
یک سو صدای ضجه ی زینب بلند بود
یک سو صدای مادرت اما کباب، آه
یک سو علم به خاک و علمدار غرق خون
یک سو به روی نیزه عزیز رباب، آه
كم كم نگاه بر بدنت سخت می شود
كم كم نفس زدنت سخت می شود

محسن عرب خالقي

***********

باز از عرش غزل های مرا آوردند
شیشۀ ناب عسل های مرا آوردند
باز آغوش در آغوش دلم را بردند
طعم شیرین بغل های مرا آوردند
باز هم هیئتیانِ من و جشن ارباب
باز هم بچه محل های مرا آوردند
باز هم کرببلا، عشق، زیارت، ارباب
باز هم خیر العمل های مرا آوردند
آن طرف وسعت من عرش حسین است ولی
این طرف حداقل های مرا آوردند
وسعت روز مرا روز جزا می آرند
چون مرا از سفر کرببلا می آرند
ناز این آینۀ پنج تنت کشته مرا
ناز زهرا و علی و حسنت کشته مرا
از عقیق یمنت زیر زبانم بگذار
جلوۀ سرخ عقیق یمنت کشته مرا
سجده بر نیزۀ تو روح مرا بالا برد
به خدا شیوۀ عاشق شدنت کشته مرا
دلبری کرده مرا پیرهن سبز حسن
منتها سرخی این پیرهنت کشته مرا
تو همان اشک منی؛ می روی و می آیی
که همین رفتن و این آمدنت کشته مرا
تو همان کشتۀ عشقی که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که جهان خرم از اوست
بین اسماء خدا اسم شما شیرین تر
با شما خواندن اسماء خدا شیرین تر
چهارده چشمۀ شیرینِ شفا هست ولی
به خدا دست شما هست شفا شیرین تر
آی حاجی به غم زمزم ما لب تر کن
که به والله بُوَد زَمزم ما شیرین تر
سعی در کعبۀ شش گوشه نمودم اما
نچشیدم به جز این سعی و صفا شیرین تر
مانده ام تا که در خانۀ تان پیر شوم
چون بُوَد میوۀ این کرببلا شیرین تر
میوۀ کرببلا خون شهید است شهید
عشق یک عالمه مدیون شهید است شهید
تو که یک گوشۀ چشمت غم عالم را بُرد
نم اشکت گنه حضرت آدم را بُرد
از بهشت تو چه گوییم که از روز ازل
روضه ات را که خدا خواند؛ جهنم را برد
شیشۀ عطر شما در دل آدم که شکست
عطر انفاس بهشتت دل آدم را برد
هر که از کرببلا رفت محرم را باخت
هر که در کرببلا ماند محرم را برد
زمزم کعبه پس از کرببلا شیرین شد
اشک شش ماهۀ تو شوری زمزم را برد
تو که رفتی به خدا چادر خیمه افتاد
و سپس باد جفا معجر مریم را برد
کینه های عرب از بدر و حنین و اُحُدَت
ساربانی شد و انگشتر خاتم را برد
آه انگشتر تو دست جسارت افتاد
بعد از آن پیرهنت نیز به غارت افتاد

رحمان نوازني

***********

ماه عشق است ماه عشاق است
ماه دل های مست و مشتاق است
درِ میخانه‌ی کرم شد باز
الدخیل، این حریمِ رزاق است
ریزه خوارش فقط نه اهل زمین
جرعه نوشش تمام آفاق است
بی حساب است فضل این ساقی
شب جود و سخا و انفاق است
بین دل های بیدلان امشب
با سر زلف یار میثاق است
شب زلف مجعدش «والّیل»
صبح چشمش به عالم اشراق است
«قبره فی قلوب من والاه»
حرمش قبله گاه عشاق است
ماه شعبان رسید! ماه سه ماه
کربلا می رویم! بسم الله
السلام ای پناه مُلک و مکان
در ید قدرتت عنان جهان
رفته قنداقه ات به عرش خدا
تشنۀ پای بوسی‌ات همگان
در طوافت قیامتی شده است
می ‌رسد هر فرشته با هیجان
پَر قنداقة تو می‌ بخشد
پر و بالی به فطرسِ نگران
از سر زلف عنبر افشانت
سدرة المنتهی گرفته ضمان
عطر و بوی ملیح پیرهنت
مانده در خاطر نسیم جنان
بوسه می چیند از لب تو رسول
رحمت واسعه گشوده دهان
از سر انگشت پاک مصطفوی
جرعه جرعه بنوش شیرۀ جان
خواند جدت «حسینُ منّی» را
«وَ أنا مِن حسین» را تو بخوان
با تو جود و شجاعت نبوی‌ست
ای شکوه حماسه های عیان
در نمازت شبیه فاطمه ای
بین میدان علی ست جلوه کنان
چشم‌های تو مرز خوف و رجاست
قَهر و مِهر تو آتش است و امان
رحمت محض! یا ابا الأیتام!
پدری کن برای عالمیان
ای که آقائی تو بی حد است
باز ما را به کربلا برسان
شب جمعه شمیم سیب حرم
منتشر می شود کران به کران
روضه هایت بهشت اهل ولاست
چشم ما چشمه های کوثر آن
«وَ مِنَ الماءِ کُلُّ شَیءٍ حَیّ»
اشک ها از غمت همیشه روان
السلام ای شهید روز دهم
السلام ای امام تشنه لبان
تا ابد در فراز پرچم توست
خون سرخت همیشه در جَرَیان
کربلای تو از ازل بوده‌
مبدأ حرکت زمین و زمان
شب سوم رسیده‌ای، ای ماه!
السلام علیک ثارالله
السلام ای نگین عرش برین
ماه بالا بلندِ ام بنین
گره از گیسوان خود مگشا
هر سر موی توست حبل متین
جذبه های نگاه هاشمی ات
ماه را می کشد به سوی زمین
عبد صالح! مواسی لله!
پدر فضل! روح حق و یقین!
به حضورت گشوده دست، فلک
به قدوم تو سوده عرش، جبین
وقت هوهوی ذوالفقار علی ست
به روی مرکب حماسه نشین
می شود با اشارۀ‌ تو دو نیم
هر کسی آید از یسار و یمین
زینبت «إن یکاد» می خواند
آسمان محو هیبت تو! ببین
کاشف الکرب اهل بیت نبی!
بازوان تواند حصن حصین
ماه من بازوی رشید تو را
که برافراشته است بیرق دین
زده بوسه علی به گریه چنان
بوسه ها چید از آن حسین چنین
نقش باب الحوائجی داری
به روی بازویت شبیه نگین
سائلان تو بی شمارند و…
گوشه چشمی به ما! بس است همین
شب جود و کرامت و بذل است
شب چارم شب اباالفضل است
السلام ای حقیقت جاری
روح تقوا و زهد بیداری
سید السّاجدین شهر رسول
عبد مسکین حضرت باری
روزهایت مجاهدت، ایثار
نیمه شب هات بخشش و یاری
در مناجاتت ای صحیفۀ نور
آیه آیه زبور می باری
همه مجذوب ربنای تواند
محو این سیر و این سبکباری
گوش کن این صدای داوود است
که به شوق تو می شود قاری
پا برهنه به حجّ که می آیی
کعبه را هم به وجد می آری
در شکوه و حماسه بی مثلی
خطبه هایت زبانزدند آری
واژه های تو تیغ برّانند
ثانی حیدری و کراری
شام و کوفه به لرزه افتادند
سرنگون پایۀ ستمکاری
در مصاف تو سهم دشمن دون
چیست غیر از مذلت و خواری
وارث عزت و سخای حسین
ای که بعد از عمو، علمداری
به محبان خود نظر فرما
بیشتر موقع گرفتاری
رو سیاهی من گذشت از حدّ
تو برایم مگر کُنی کاری
در نماز شبت دعایم کن
تو عزیزی تو آبروداری
دلم از بند هر غم آزاد است
شافع من امام سجاد است
شد روا حاجت همه، ما! نه
کربلا شد نصیب ما یا نه؟
رزق شش‌گوشه می‌ دهند امشب
کِی شنیده گدا ز آقا: نه
کربلا رفته در شب جمعه
می شناسد مگر سر از پا؟ نه
کربلا می روی بخوان روضه
روضه های جوان لیلا، نه
زخم ها التیام پیدا کرد
زخم فرق دوتای سقا، نه
التیامِ دمادمِ سیلی
می دهد فرصت تماشا؟ نه
از شب خیزران مگر مانده
لب و دندان برای بابا؟ نه
زینب است و نوای جان کاهش
ذکر أین بقیة اللهش

يوسف رحيمي

***********

چه سایه سار پر از لطف و رحمتی داری!
به جمع سایه نشینان عنایتی داری
غبار تربت تو با دم مسیح یکی ست
عجب دوای عجیبی چه تربتی داری!
در آن جمال علی وار و نور زهرایی
عجب شکوه و جلالی چه هیبتی داری!
به عشق تو همه عالم شده حسینیه
چقدر مجلس روضه، چه هیئتی داری!
بدون این که عتابم کنی، عطا کردی
چقدر خوب و کریمی چه عادتی داری!
چقدر بنده نوازی چقدر آقایی!
چقدر حضرت آقا شبیه زهرایی!
کبوتر دل من پر زده به سوی حرم
مگر که اوج بگیرد دوباره روی حرم
خدا کند که بیایم دوباره پا بوست
خدا کند که نمیرم در آرزوی حرم
اگر چه خیر ندیدی تمام عمر ز من
وجود من زده لطمه به آبروی حرم …
… تو را دوباره قسم می دهم به عبّاست
تصدّقی سرِ حضرتِ عموی حرم
بده اجازه شبی باز زائرت باشم
و روی خاک بیافتم به روبروی حرم
منی که خاک توام دلبر ثریّایی
تویی در اوج، که آقا شبیه زهرایی
در اعتکاف نشستم به پای چشمانت
منی که بوده دلم مبتلای چشمانت
هزار بار بگردان مرا به دور سرت
فقط به خاطر درد و بلای چشمانت
اشاره ای نه، نگاهی نه، من دلم راضی ست
به یک بهم زدن پلک های چشمانت
تو آمدی و علی و پیمبر و زهرا
شدند زائر کرب و بلای چشمانت
تو یک نگاه کن آقا ببین که بعد از آن
هزار بار بمیرم برای چشمانت
علی تو را بغلت کرد و مات روی تو شد
صدا زد ای گل بابا فدای چشمانت
و خیره ماند روی چشم های رویایی
به اشک شوق صدا زد شبیه زهرایی
تمام محو تماشا شد عالم ایجاد
دمی که قابله قنداقه را به زهرا داد
مدینه سبز شد و خانه سبز و دنیا سبز
و با حضور تو شد این جهان حسین آباد
شب تولدت آقا تولد گریه ست
شبی که پرده ز چشمان مادرت افتاد
تو را گرفت غریبانه بین آغوشش
به روی دست شریفش تو را تکان می داد
و دید لحظه ی تلخ غروب عاشوراست
شکست بین گلوی شریف او فریاد
)هوا ز باد مخالف چو قیرگون می شد
حسین فاطمه از اسب بر زمین افتاد(
و دید جسم تو را که میان صحرایی
به سینه می زد و می گفت: عشق زهرایی …

محمدناصري

***********

گله و گریه ام از مصرع آهی طی شد
شب باران زده با نور نگاهی طی شد
بین موی تو گرفتار شده دست و دلم
روز من در گذر از راه سیاهی طی شد
دائم الخمر شراب لب تو بودم کاش
عمر، در حسرت انجام گناهی طی شد
نمک چشم مرا زخم زبان می فهمد
طول درمان دلم با دو سه ماهی طی شد
کاش در شیشه ی ما گرمی آتش باشد
“عاشقی شیوه ی رندان بلا کش باشد”
عاشقی جز گذر از عقل ندارد راهی
عقل در مذهب من نیست بجز گمراهی
رود اشکم همه ی دار و ندارم را شست
نیست در سینه ی من بار بقدر آهی
یاد تو دست گرفت از نفس افتاده
نیست در راه جنون بهتر از این همراهی
دست این نامه اگر بر پر فطرس نرسید
مطمئنم که تو از حال دلم آگاهی
منتت بود از آغاز تولد به سرم
“من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم”
نفست داد به این آینه حیرانی را
غمت آورد به این بادیه ویرانی را
بست پشت در فردوس الهی آدم
به ضریح کرمت توبه ی بارانی را
حاتم آن وقت که در روضه ات آمد فهمید
بر سر سفره ی تو معنی مهمانی را
ما که از قافلۀ مست ترین ها هستیم
از تو داریم همه مهر مسلمانی را
خاک تو مهر مسلمانی ما شد آقا
سفرۀ درد دلم پیش تو وا شد آقا
پنجمین راه رسیدن به خدا یعنی تو
پنجمین کشتی دریای بلا یعنی تو
عابر کوچۀ حیرانی تو یعنی ما
نور شب های پریشانی ما یعنی تو
با تو زنجیر توسل به خدا کامل شد
آخرین حلقۀ اصحاب کسا یعنی تو
همه در آینه ها روی تو را می بینند
کاظمین و نجف و کرب و بلا یعنی تو
من به مستیِ میِ علقمه کردم عادت
“ساقیا آمدن عید مبارک بادت”

محمدبختياري

***********

ای آن که تو را حُسن خداداد بود
میلاد تو جلوه گاه ایجاد بود
ما را به نگاه لطف خود شادان کن
امروز که قلب فاطمه شاد بود
×××
امشب که فضا پُر است از بوی حسین
عطر گل سرخ آید از سوی حسین
ای فطرس پر سوخته احرام ببند
از بهر طواف کعبۀ روی حسین
×××
ما ریزه خور خوان گل فاطمه ایم
پروردۀ احسان گل فاطمه ایم
خاریم ولی به یمن میلاد حسین
صد شکر که مهمان گل فاطمه ایم
×××
از عشقِ حسین تا تکلّم کردند
قدسی نفسان باز تبسّم کردند
از بهر زیارتِ حسین بن علی
در خاکِ قدوم او تیممّ کردند

سيدهاشم وفايي

***********

نقد هستی را خدا بر آل طاها هدیه کرد
تا علی را غنچه ای بی مثل و همتا هدیه کرد
در بهشت آرزو با خلقت نور حسین
عشق را عشق آفرین مفهوم و معنا هدیه کرد
در سپهر عشق و آزادی خدای ذوالجلال
در پگاه نور خورشیدی دل آرا هدیه کرد
باز بحر بیکرانِ رحمت حق موج زد
گوهری از بحر لطف خود به زهرا هدیه کرد
غنچۀ لب های حیدر با تبسم باز شد
زین گل سرخی که بر او حق تعالی هدیه کرد
عرشیان گفتند از عرش برین با فرشیان
گوشوارِ عرشِ خود را، حق به مولا هدیه کرد
من نمی گویم خدا گل داد در دست علی
بلکه می گویم به او باغی مصفا هدیه کرد
تا حسین بن علی چشمان خود را باز کرد
فطرس بی بال و پر را بال زیبا هدیه کرد
با شکوفائیِ خود دلدادگان عشق را
یک جهان شیدائی و شور و تمنا هدیه کرد
تا دل ما را به نور خویش نورانی کند
مهر او را دست رحمت بر دل ما هدیه کرد
روز اول حق به او بخشید عرش و فرش را
روز آخر او تمام هستیش را هدیه کرد
شکر لله ای «وفائی» از ولا و مهر او
توشه ای بر ما خدا از بهر فردا هدیه کرد

سيدهاشم وفايي

***********

هر کسی در پی گم گشته ی ما می گردد
دل جدا می رود و دیده جدا می گردد
بر سر راه چو فطرس به حریم کرمش
دل هر جائی ما در همه جا می گردد
بر لب تشنه او موج زند آب بقا
خضر هم در پی این آب بقا می گردد
ای گل گلشن این عالم ایجاد حسین
خلق را رحمت تو عقده گشا می گردد
به دعای عرفاتت که چو لب باز کنی
خار و خاشاک همی دست دعا می گردد
ای کریمی که ز سرشاری بحر کرمت
پیک جود تو به دنبال گدا می گردد
دل که بر سلطنت کون و مکان راضی نیست
به غبار سر کوی تو رضا می گردد
باده نوشان همه را مژده که از میلادت
در میخانه احسان تو وا می گردد

سيدرضامويد

***********

تا آبشار زلف تو را شب نوشته اند
ما را اسیر خال روی لب نوشته اند
در اعتکاف گیسوی تو سال های سال
مشغول ذکر و سجده و یا رب نوشته اند
در مسجد الحرام خم ابروان تو
مثل فرشتگان مقرب نوشته اند
در محضر نگاه الهی تو مرا
در خیل نوکران مهذَب نوشته اند
شب های جمعه که دل من مست کربلاست
از اشتیاق وصل لبالب نوشته اند
با یک نگاهِ مادرت این جا رسیده ایم
با این دلی که فاطمه مذهب نوشته اند
از هر چه بگذرم سخن دوست خوشتر است
ما را فدای دلبر زینب نوشته اند
من را که بی‌ قرار حرم می کنی بس است
اصلاً مرا غبار حرم می کنی بس است
شرط نزول کوثر رحمت دعای توست
اصلاً تمام خلقت عالم برای توست
بالاتری ز درک تمام جهانیان
وقتی که انتهای جهان ابتدای توست
حتی نداشت روح الامین اذن پر زدن
آنجا که از ازل اثر رد پای توست
بی حب تو کسی به سعادت نمی رسد
رمز نجات اهل زمانه ولای توست
آسوده خاطران هیاهوی محشریم
وقتی رضای حضرت حق در رضای توست
فردوس ماست تا به ابد روضة الحسین
تنها بهشت اهل ولا ، کربلای توست
در آستانة تو کسی نا امید نیست
صحن امیر علقمه دار الشفای توست
از ابتدای صبح ازل فضل می کنی
ما را گدای دست اباالفضل می کنی
وقتی که هست دوش نبی آسمان تو
یعنی تو از پیمبری و او از آن تو
فرزند خویش را به فدای تو کرده است
بسته ست جان حضرت خاتم به جان تو
معلوم کرد نزد همه حرمت تو را
با بوسه های دم به دمش بر دهان تو
فرمود هفت مرتبه تکبیر عشق را
تا بشنود ترنم عشق از زبان تو
آوای «من أحب حسیناً» وزیده است
هر روز پنج مرتبه از آستان تو
ما از در حسینیه جایی نمی رویم
هستیم تا همیشه فقط در امان تو
هر شب نشسته فطرس اشکم به راه عشق
آنجا که صبح می گذرد کاروان تو
این اشک ها برای دلم توشه می شود
اذن طواف مرقد شش گوشه می شود
حال و هوای قلب من امشب کبوتریست
وقتی که کار صحن و سرای تو دلبریست
شب های جمعه عکس حرم زنده می شود
تصویر رقص پرچم و گنبد چه محشریست
ما را اسیر عشق تو کرده، تفضلت
با این حساب کار شما ذره پروریست
با تربت تو کام دلم را گشوده اند
آقا ارادتم به شما ارث مادریست
در ماتم تو محفل اشک است چشم ما
اصلاً بنای هیات ما روضه محوریست
ما سال هاست در غم تو گریه می‌کنیم
هم ناله با محرم تو گریه می‌کنیم

يوسف رحيمي

***********

باز هم شب شده بر خواسته ام «لَم» دادم
این جوابی است که بر نفس، دمادم دادم
علّتش صنعت شعری است اگر پاسخ را
بر تن لفظ دگر کردم و مبهم دادم
در حرارت کده ی عیسوی ات پخته شدم
از دم دم به دم تو چه قدَر دم دادم!
دِرهم دَرهم تو فقر مرا زائل کرد
بعد آن تکیه به دخل پر حاتم دادم
در کرم خانه ی تو هر که بیاید شاه است
این خبر را به همۀ عالم و آدم دادم
مرده ای بیش نبودم که به هوش آمده ام
مثل فطرس ز شراب تو به جوش آمده ام
مهربانی تو را در همه جا جار زدم
پا به جای قدم میثم تمّار زدم
قاب تصویر تو که نورٌ علی نور بُوَد
گوشه ی خانه ی دل بر روی دیوار زدم
فصل حج آمده و دور تو ای کعبه ی دل
چند دوری مَثَل گردش پرگار زدم
وحی آمد که تو مصداق «انا الحق» هستی
این چنین شد که سرم را به روی دار زدم
تا بدانند همه یوسف زهرا آمد
نرخ بالای تو را سر در بازار زدم
یوسفی آمده و باز ترنج آوردند
در خرابات وجود همه گنج آوردند
فاطمه مثل صدف، گوهر نایاب تویی
آفتاب و فلک و انجم و مهتاب تویی
آن که مشغول عبادت شده همچون زهرا
نیمه ی شب روی سجّاده ی محراب تویی
در بزرگی و مقامات تو این بس، پسر
شیر بدر و احد و خیبر و احزاب تویی
نخل شعرم چه قدَر واژه ی تازه دارد
سوره ی فجر تویی و اولوالباب تویی
به تو سوگند شعار همه ی ما این است
ما همه نوکر این خانه و ارباب تویی
«فاش می گویم و از گفته ی خود دل شادم»
از همان روز ازل اهل حسین آبادم
موج ظاهر شد و کشتی نجات آوردند
«اندر این ظلمت شب آب حیات آوردند»
«چه مبارک سحری هست و چه فرخنده شبی»
که برای همگان برگ برات آوردند
حافظ از گفتن اوصاف تو مستأصل شد
علّت این بود اگر شاخه نبات آوردند
این چه سرّی است که در وزن کلامت وزن
فاعلاتن فعلاتن فعلات آوردند
تا که پیغمبر ما کام تو را بردارد
از دل کرب و بلا آب فرات آوردند
از همان کودکی ات کرب و بلایی شده ای
خون بهای تو خدا شد که خدایی شده ای
فطرس سینه ی ما میل پریدن دارد
بس که شش گوشه ی زیبای تو دیدن دارد
عطر سیب حرمت جلوه دو چندان کرده
آن چنان که به سرش شوق وزیدن دارد
خاک کوی تو دوای همه ی محنت هاست
تربت کرب و بلای تو چشیدن دارد
شیر هر روز تو بر عهده ی پیغمبر بود
سر انگشت مبارک چه مکیدن دارد
بوسه از روی لبت کار شب و روزش بود
بوسه از غنچه ی لب های تو چیدن دارد
شهد شیرین شکر از لب تو می ریزد
به گمانم که جگر از لب تو می ریزد

محمودژوليده

***********

ای اتصال نوری ما تا خدا حسین
بی تو نبود خلقت ما كیمیا حسین
ای نور تو امانت اصلاب شامخه
گشتی شهود خلق وعیان شدخدا حسین
دنیا و آخرت به جمالت جلا گرفت
عالم حجاب محض و تو بدر الدجا حسین
روشن تر از درخشش خورشید مشرقین
در جان ماست نور جمال شما حسین
تسلیم عشق هول قیامت نمی چشد
ای سایه ی ولای تو تایید ما حسین
بی تو بشر قابل ذكر و ثنا نبود
تو آمدی و شد گل ما بر ملا حسین
خیل ملك به طینت ما سجده كرد وگفت
مسجود ماست آیه ای از هل اتا حسین
هر جا كه هست نور خدا سجده واجب است
آری به پیشگاه خدا سجده واجب است
بی تو اله نور پرستش نمی شود
رب جلی بدون تو كرنش نمی شود
ای باطن حقایق واسرار لو كشف
در ذات دین بجز تو سفارش نمی شود
دستی نمی رسد به تو الا المطهرون
بی دست تو تكامل و جوشش نمی شود
عشق حقیقی دل مومن ولای تست
با تو خیال عشق مشوش نمی شود
ای صورت گذشته و آینده دست تو
بی پاسخت ز نزد تو پرسش نمی شود
هرگز پیمبری به مقام پیمبری
بی اشك روضه ی تو پذیرش نمی شود
ای ساقی سبوی شهادت اراده كن
جان را اراده كن كه به كوشش نمی شود
آن ساغری كه پرده ی پندار می درد
ما را ز خویش تا به سر دار می برد
دل را شعاع جلوه ی جانان عوض كند
غم را نگاه مست طبیبان عوض كند
مستی كجا و باده ی هجده عیار عشق
جان را پی امام شهیدان عوض كند
عشقت چو پیش دوزخیان عرضه میشود
صدها زهیر خیمه به رضوان عوض كند
ای از نسیم یكدم تو نو بهار ها
نامت مسیر گردش طوفان عوض كند
ما از ره تراجمه الوحی می رویم
دل را صدای ناطق قرآن عوض كند
آن را كه از مسیر تو بیرون نهد قدم
هر روز رنگ چهره ی ایمان عوض كند
باور نمی كنیم به جز بِر والدین
نیكی به تو مسیر گناهان عوض كند
رفتار تو معلم رفتار انبیاست
گفتار تو ملین دلهای اولیاست
ای گاهواره ی تو همان كشتی نجات
ما را رسان به ساحل سرخابی فرات
جبریل در ترنم لالایی تو دید
مادر گرفته بود به نجوای كربلات
قامت بلند از چه به كوته ترین زمان
طاقت نداشتی به رحم مادرت فدات
از بس نوای العطش تو بلند بود
خشكیده شیر مادر مظلومه ات برات
گفتا مرا به تشنه جگر حاجتی نبود
گفتند این گلوست همان چشمه ی حیات
گفتا مگر كه گریه كنی دارد این پسر
گفتند تا قیام قیامت چو امهات
گویا ز راز سینه ی مادر شنیده ای
سازم نثار، كودك شش ماهه ای به پات
مهدی بیاید و تو خطاب از حرم كنی
رجعت بیاید و تو علی را علم كنی
ای خوی تو به نرمی احساس فاطمه
وی لهجه ات ز گرمی انفاس فاطمه
ای وارث شجاعت وجود پیمبری
دست كرامتت گل احساس فاطمه
آن صورتت كه صورت تمثیلی خداست
یك جلوه است از دل حساس فاطمه
ای سرو ناز باغ علی زودتر ببال
شاید كمك شوی تو به دستاس فاطمه
چندان مجال نیست به این روز های خوش
وای از هجوم دشمن خناس فاطمه
بعد از عروج فاطمه نیلی شوند باز
باغ شكوفه های گل یاس فاطمه
روز ی كه خون زاده ای ام البنین چكد
عباس اوست حضرت عباس فاطمه
با عاشقان سخن زجدایی ملال نیست
تا عصر كوفه فاصله بیش از هلال نیست

محمودژوليده

***********
خدا را شکر بی پایان دل ما را خدایی کرد
در اول لطف خود بر ما عجب حسن عطایی کرد
بدون این که ما باشیم یا این که از او خواهیم
دلی دیوانه داد و عقل ما را هم هوایی کرد
بلای بی حد و بی حصر را بخشید بر ارباب
و یک قطره از آن دریا نصیب ما بلایی کرد
بلا را شکر می گوییم وقت سجده بر تربت
که از راه بلا دیدن دل ما را خدایی کرد
بلا دیدیم تا یک ذره ما مانند او باشیم
چو صبر بر بلا کردیم ما را کربلایی کرد
چو می از جام او خوردیم فرمودند: نوش جان
چو نان از سفره اش بردیم فرمودند: نوش جان
تمام دوستان ما همه اهل ولای او
پدر، مادر، عیال و خانواده مبتلای او
تمام رحمتش را خرج ما کرده که ما هستیم
در اوج عزت و آقایی عالم گدای او
اگر ثابت قدم باشیم محشر جایمان خوب است
بود سرهای ما در نزد زهرا زیر پای او
اباالفضلی برای حضرت ارباب می میریم
پدر، مادر، عیال و خاندان ما فدای او
تمام حاجت ما سوم شعبان روا گردد
که معطوف دل بشکسته می گردد دعای او
دعای او فراهم می نماید هر سعادت را
نصیب هر دل مشتاق بنماید شهادت را
اگر همت کنیم آیینه دار کربلا باشیم
میان خلق باید سفره دار کربلا باشیم
شبیه گنبد و گلدسته اش باید نشان گردیم
خلایق در کنار ما، کنار کربلا باشیم
به هرجا می رویم آن جا علمدار غمش گردیم
شرف بر هر مکان بخشیم و یار کربلا باشیم
بگیرد هر چه ما داریم و بخشد هر چه را خواهد
که در این شکل انسانی دیار کربلا باشیم
مبادا از مرام او که آقایی است دور افتیم
که در فصل خزان حتی بهار کربلا باشیم
دو چشم ما فرات علقمه شد از عطای او
که هر چه اشک می باریم می ریزیم پای او
حسینی بودن ما بوده لطف حضرت زینب
به هر جا روضه ای برپاست باشد هیئت زینب
عزاداری او خالصترین روضه ها باشد
ز نم بر سینه و بر سر که باشد سنت زینب
اگر شد غیرت الله مجسم حضرت عباس
خدا داند که بوده ریزه خوار غیرت زینب
اگر چشم حسین بن علی بر این جهان افتد
بود از زحمت و رنج و تلاش و همت زینب
اگر چشم حسین بن علی در این جهان وا شد
فقط امید دارد تا ببیند صورت زینب
همین خواهر، برادر، آبروی دین و قرآنند
برای یکدگر جانند و معشوقند و جانانند
الا ای نوکران حضرت ارباب برخیزید
برای یک نگه بر صورت ارباب برخیزید
بگیر از حضرت زهرا هر آن چه دوست می داری
گدا باشید سوی رحمت ارباب برخیزید
الهی مهدی اش آید بگوید ای حسینیان
دگر آمد زمان دولت ارباب برخیزید
اگر در نیمه ی شعبان نشد کرب و بلا باشیم
سحرگه بهر درک خدمت ارباب برخیزید
به فکر بانی و دلواپس این روضه ها باشید
به پای پرچم هر هیئت ارباب برخیزید
اگر امنیت و آرامشی داریم از اینجاست
که هیئت باعث دفع بلا از شیعه ی مولاست
حسینٌ مِنّی پیغمبر اینجا خوب معنا شد
که ماه حضرت خاتم از او پاک و مصفا شد
” الم نشرح لک صدرک” از این مولود شد تفسیر
که شرح صدر پیغمبر این نوزاد زیبا شد
خدا “لا تقنطوا” گفته به جمع ما گنه کاران
که باب توبه ی ما در میان روضه ها وا شد
هر آن که دور شد از هیئت او خوار و بی دین شد
هر آن که ماند پای روضه ها والله آقا شد
صفا و بندگی، رحمت، مروت، عاشقی اینجاست
که هیئت مورد لطف و عطای خاص زهرا شد
شب میلاد او چون روز عاشورا عزاداریم
به سر شور و هوای قتلگاه کربلا داریم
نبی بوسید حلقومش که دارد بوسه این حنجر
ولی زینب زند بوسه به این حنجر پس از خنجر
نبی بوسید لب هایش که زیبا و عسل ریز است
ولی زینب ببیند خون این را روی خیزر
نبی می گفت از کرب و بلا با حیدر و زهرا
ولی زینب خودش در کربلا گردد چه بی یاور
نبی فرمود از لب تشنگی حضرت ارباب
ولی زینب علی اصغر ببیند تشنه و مضطر
نبی بر دوش خود بنشاند این نور دو عینش را
ولی زینب به زیر دست و پا بیند تن بی سر
یکایک تیر ها را از بدن بیرون کشید اما
نشد کس همنوای او به غیر مادرش زهرا

جواد حيدري
***********

عید است و جهان روضۀ رضوان حسین است
از عرش الی فرش، گلستان حسین است
بـا گریـۀ شـوق نبـی و حیــدر و زهـرا
چشم همگان بر لب خندان حسین است
تنها نه به سویش شـده فطرس متوسّل
خلق دو جهان دست به دامان حسین است
ای خیـل مـلک حـرمت او پاس بدارید
کاین طایرِ پرسوخته، مهمان حسین است
میلاد حسین آمده سر تا به قدم گوش
زیرا که خداوند ثناخـوان حسین است
»فطرس» طلب عفو کن از یوسف زهرا
العفو بگو، عفو به فرمـان حسین است
گمــراه نگــردید کــه مصباح هدایت
تا روز جزا حُسنِ فروزان حسین است
آدم نــه فقــط بــر در او بــرد تــوسّل
عالـم بـه سـر سفرۀ احسان حسین است
آزادگـی و غیــرت و ایثــار و شجــاعت
این چـار، الفبـای دبستـان حسین است
بـا خــون شهیــدان بنویسید و بخوانید
این بیت که سرلوحۀ دیوان حسین است
سـردادن و مهـلت بــه ستمــکار ندادن
خط و هدف و مکتب و ایمان حسین است
گـــر تشنــه‌لبِ آب بقاییــد، بیاییــد
سرچشمۀ آن در لبِ عطشان حسین است
شیعـه اسـت کـه تـا دامنـۀ صبح قیامت
با آتش دل شمع شبستـان حسین است
ای شیعـه مکـن بــر دگــران باز درِ دل
ایـن خانـۀ آتـش‌زده از آن حسیـن است
خونی که از آن یافت جهان رنگ خدایی
والله قسـم خـون جوانـان حسیـن است
تا صبـح قیـامت بـه سـر نیـزه عیان است
هفتـاد و دو آیـه که ز قرآن حسیـن است
بر گوهــر اشکــش نتــوان یافــت بهایی
آن دیده که می‌گرید و گریان حسین است
در معرکـۀ عشـق نگـه کـن کــه ببینـی
سرها همه چون گوی به چوگان حسین است
اعجـاز مسیحـا کنـد از زخـم تـن خود
هر کشته که افتاده به میدان حسین است
حاشا که ز شمشیر ستمگـر بهـراسیم
در سینۀ ما چاک گریبان حسین است
هرگـز نـرود آبـش بـا کفـر به یک جو
تا امـت اسـلام، مسلمـان حسین است
حـق است اگر ناز فروشیـم به فردوس
زیرا دل ما روضۀ رضوان حسین است
»میثم» اگر امروز ز قرآن خبری هست
ایـن از اثـرِ فتــح نمایان حسین است

غلامرضاسازگار